อีกด้านหนึ่ง
เฉ็ดเฉ็ดพาคนมาถึงจวนถง
ฮูหยินถงรู้สึกปลาบปลื้มจนทำตัวไม่ถูก จึงสั่งให้คนไปตามถงจื้อ ผู้เป็นประมุขของบ้านกลับมาทันที
อ๋องสงครามกับองค์หญิงน้อยลดเกียรติมาเยือนถึงจวน
ยังไม่ต้องกล่าวถึงจุดประสงค์ของการมา เพียงบิดากับบุตรีมาจวนถงพร้อมกัน ก็นับเป็นเกียรติอันใหญ่หลวงของพวกเขาแล้ว
อ้อ เกือบลืมไป ยังมีองค์ชายห้าด้วย
เพราะองค์ชายห้าสนิทสนมกับบุตรชายคนเล็ก จึงแวะมาเยือนจวนถงอยู่บ่อยครั้ง ฮูหยินถงคุ้นเคยกับแขกประจำผู้นี้เป็นอย่างดี
ภายในห้องรับรอง
อ๋องสงครามกับเฉ็ดเฉ็ดนั่งอยู่บนที่นั่งประธานคนละฝั่ง
องค์ชายห้า ไป๋เหิง และซ่งซินเยว่นั่งอยู่ทางซ้ายมือด้านล่าง
ทองคำนอนหมอบอยู่แทบเท้าอ๋องสงคราม
หงหงนั่งยองอยู่แทบเท้าเฉ็ดเฉ็ด
สาวใช้ทั้งหลายได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ต่างก้มหน้า ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง เพียงครู่เดียวก็ยกน้ำชาและขนมประณีตมาจัดวางเรียบร้อย
ถงจื้อที่เร่งรุดกลับมาถึงบ้านมีรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าสง่างาม ท่วงท่าผึ่งผายเปี่ยมคุณธรรม ทั้งยังสวมชุดขุนนาง นั่งอยู่ตำแหน่งล่างทางขวามือกับฮูหยินถง
สองสามีภรรยาหวั่นใจอยู่ในอก ทว่าบนใบหน้ากลับแสดงความเคารพ
ถงจื้อยิ้มกล่าวถ้อยคำตามมารยาทอยู่ชุดหนึ่ง ก่อนจะเข้าเรื่องทันที “อ๋องสงครามกับองค์หญิงน้อยมาเยือนจวนถงในวันนี้ ไม่ทราบว่ามีธุระอันใดหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
อ๋องสงครามมีสีหน้าเคร่งขรึม ยกถ้วยชาขึ้นจิบเล็กน้อย ก่อนทอดสายตาไปยังเฉ็ดเฉ็ดที่กำลังกินขนม
“ใต้เท้าถง วันนี้ข้าเพียงมาประกอบฉาก เฉ็ดเฉ็ดของข้าต่างหากที่เป็นผู้ตัดสินใจ พวกเจ้าฟังนางจัดการต่อจากนี้ก็พอ”
“...?”