ทันใดนั้น ฉีหยวนก็เอ่ยถามว่า “พี่ฉิน ข้างในนี้มีหมูป่าสี่ตัว ไม่น่าจะใช่หมูป่าโตเต็มวัยตัวผู้ทั้งหมดนะ?”
“ใช่ ถ้าดูไม่ผิด น่าจะเป็นตัวผู้หนึ่งตัว ตัวเมียหนึ่งตัว แถมมีลูกอีกสองตัว”
ฉินเจิ้นจวินตอบ ก่อนจะถามกลับว่า “ฉีหยวน นายจะลงมือเลยรึเปล่า?”
ฉีหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ แล้วถามว่า “พี่ฉิน พี่คิดว่าถ้าเราลงมือจะมีโอกาสชนะไหม?”
“ถ้ารวมฝูงผึ้งเข้าไปด้วย ก็มีโอกาสอยู่นะ แต่เราอาจเสียหายหนัก”
“ฝูงผึ้งฟื้นฟูได้ ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ประเด็นคือ การล่าหมูป่าโดยต้องแลกกับราคาขนาดนี้ มันคุ้มค่าหรือเปล่า!”
ฉีหยวนแววตามุ่งมั่น กล่าวต่อว่า “หมูป่าโตเต็มวัยสองตัว ให้สเต๊กเนื้อได้มากมายจนเกินคาด เป็นความมั่งคั่งก้อนใหญ่
ส่วนลูกหมูอีกสองตัว เอากลับไปเลี้ยงที่ที่พักพิงได้ ถ้าเป็นตัวผู้กับตัวเมีย ก็ยิ่งมีค่ามหาศาล!
ถ้าต้องแลกด้วยฝูงผึ้งที่ลดลงเพียงบางส่วน ผมว่าคุ้มค่าอย่างยิ่ง”
ฉินเจิ้นจวินดวงตาฉายแววหวั่นไหว เห็นได้ชัดว่าเริ่มคล้อยตาม แล้วเสริมว่า “ไม่ใช่แค่นั้นนะ กล่องทรัพยากรที่สัตว์อสูรจุดสูงสุดของระดับดีดรอปออกมา ก็ต้องมีของดีมากแน่ ๆ
นายยังล่าสัตว์สัตว์ปีศาจมาน้อยไป อาจไม่เข้าใจ แม้ว่าจะเป็นกล่องทรัพยากรระดับดีเหมือนกัน แต่คุณภาพก็ต่างกันเล็กน้อย
จากที่ฉันสังเกตมา ยิ่งสัตว์สัตว์ปีศาจแข็งแกร่ง กล่องทรัพยากรที่ดรอปก็ยิ่งมีโอกาสเปิดออกมาเป็นไอเทมคุณภาพสูง
คัมภีร์ค้นหาสัตว์สัตว์ปีศาจในมือฉัน ก็ได้มาจากกล่องทรัพยากรที่ดรอปจากสัตว์สัตว์ปีศาจระดับดีตอนแรก ๆ ที่ไปล่านี่แหละ”
เห็นได้ชัดว่า ถ้ามีโอกาส ฉินเจิ้นจวินก็ค่อนข้างเอนเอียงไปทางจะล่าหมูป่าสองตัวนี้