ฉีหยวนกวาดตามองทุกคนรอบวง หยิบ "คู่มือเอาชีวิตรอดในม่านหมอก" ออกมา พลิกหารูปภาพบางส่วน แล้วส่งให้ทุกคนผ่านแชทส่วนตัว
เนื้อหาในรูป คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ณ ที่พักพิงรอง
พอทุกคนดูรูปกันเสร็จ ฉีหยวนก็เอ่ยปากขึ้นว่า "สิ่งที่อยู่ในรูป คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับที่พักพิงรองของข้า สถานการณ์พวกเจ้าก็เห็นแล้ว ถูกทำลายย่อยยับ เกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง"
"ถูกอะไรทำลาย?"
"สัตว์สัตว์ปีศาจ!"
ได้ยินดังนั้น หลายคนขมวดคิ้ว ก้มลงพิจารณารูปภาพอีกครั้ง
หยางเจิ้งเหอคิ้วผูกกันแน่น เอ่ยว่า "นี่มันสัตว์สัตว์ปีศาจอะไรกัน? ถึงกับทำลายที่พักพิงเลเวลสามให้พังพินาศได้ขนาดนี้?"
จงม่ายวิ่นหรี่ตามอง พินิจพิเคราะห์เนี้อหาในรูป แล้วคาดเดาอย่างไม่แน่ใจว่า "บ้านครึ่งหลังถูกทำลายราบคาบ ถูกทำลายอย่างเบ็ดเสร็จ น่าจะโดนแรงโน้มถ่วงทุบทิ้ง ดูรูปร่างของรอยทำลาย... เหมือนถูกทำลายไปในคราวเดียว"
ฉีหยวนพยักหน้า พลิกไปดูรูปถัดไป เป็นร่องลึกขนาดมหึมาที่งูยักษ์ทิ้งไว้ตอนจากไป
"นี่มัน... ลำน้ำ!" จ้าวเฉิงเอ่ยถามอย่างไม่มั่นใจนัก
"ไม่ใช่ ไม่ใช่ลำน้ำ นี่มีรอยลาก!" หยางเจิ้งเหอสายตาเฉียบคม ปฏิเสธทันควัน
ฉีหยวนไม่อ้ำอึ้ง เอ่ยปากว่า "จะไม่ปิดบังพวกเจ้า ร่องรอยนี้ คือรอยที่งูยักษ์ตัวหนึ่งทิ้งไว้ตอนเลื้อยผ่านไป"
"ตอนนั้นในที่พักพิงรอง มีคนอยู่สี่คน หลังถูกงูยักษ์จู่โจม ไม่มีใครรอดชีวิตเลยสักคน"
"และนี่ยังเป็นกรณีที่มีคัมภีร์เคลื่อนย้ายติดตัวอยู่ด้วย ถูกสังหารในชั่วพริบตา ไม่มีโอกาสได้ใช้เลย"