หลังจากเตรียมวัตถุดิบทั้งหมดเสร็จ เวลาก็เลยเก้าโมงเช้าไปแล้ว ท้องฟ้าก็เริ่มสว่าง มีแสงแดดสาดส่อง
คนแรกที่มาถึงคือฉินเจิ้นจวิน
ที่มากับเขาด้วย มีหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่ง สัดส่วนอ้อนแอ้นงดงาม หน้าตาไม่ถึงกับทำให้ตะลึง แต่มีไฝเม็ดหนึ่งที่หน้าผาก ดูมีเสน่ห์เย้ายวนอย่างประหลาด
ฉีหยวนลุกขึ้นไปต้อนรับ พร้อมยิ้มทักทาย: "ได้ยินพี่ฉินพูดถึงคุณมานานแล้ว คุณหนูจง!"
บุคคลนี้คือจงม่ายวิ่น ตอนที่ฉีหยวนกับฉินเจิ้นจวินคุยกันเรื่องพันธมิตร เขาเป็นคนแนะนำให้ฉีหยวนด้วยตัวเอง
"นานแล้ว?" จงม่ายวิ่นทำตาเคลือบแคลง ยิ้มกริ่มมองฉีหยวน
"เอ่อ... มีอะไรหรือเปล่า?" ฉีหยวนชะงัก ทบทวนคำพูดของตัวเองดูอีกรอบ ก็พบว่าเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ
"อะแฮ่ม ๆ!"
ฉินเจิ้นจวินที่อยู่ข้าง ๆ กระแอมสองที แล้วพูดอย่างอาย ๆ: "ผมกับคุณหนูจงเพิ่งรู้จักกันได้สามวันเอง"
ฉีหยวนตะลึงไปชั่วขณะ มองฉินเจิ้นจวินอย่างพูดไม่ออก: เพิ่งรู้จักกันสามวัน คุณก็เชื่อมั่นรับประกันให้เธอเข้าร่วมเนี่ยนะ?!
เห็นฉีหยวนจนแต้ม จงม่ายวิ่นก็ไม่ได้พูดอะไรมาก หัวเราะเบา ๆ แล้วเปลี่ยนเรื่อง: "ฉันเข้าใจ คงเป็นเพราะคุณกับฉันถูกชะตากันตั้งแต่แรกเห็นสินะ"
"แน่นอน ๆ" ฉีหยวนลูบจมูกตอบ
"คุณหนูจง พี่ฉิน เชิญนั่งก่อนเลยนะ เดี๋ยวจะมีเพื่อนมาอีกสองคน"
"เดี๋ยวก่อน"
ฉีหยวนกำลังจะหันหลังกลับ แต่กลับถูกเรียกเอาไว้
เป็นจงม่ายวิ่นที่จู่ ๆ ก็เอ่ยปาก พลางส่งกล่องเล็ก ๆ กล่องหนึ่งมาให้ พร้อมพูดว่า: "มาเยี่ยมถึงบ้าน จะมือเปล่ามาได้ยังไง"
ฉีหยวนแปลกใจที่เห็นของขวัญในมือ คาดไม่ถึงว่าจะได้ของแถมแบบไม่คาดฝัน เลยกล่าวขอบคุณแล้วเก็บรับเอาไว้