ทั้งสองเตรียมตัวเสร็จก็เข้าป่าเพื่อออกล่าสัตว์ปีศาจ โดยมีฝูงผึ้งสองฝูงตามหลัง รวมแล้วราว 1,000 ตัว
ขบวนยืดยาวเคลื่อนผ่านหิมะมุ่งหน้าสู่ถ้ำแห่งหนึ่ง
ถ้ำนี้อยู่ทางใต้ของที่พักพิง 500 เมตร เป็นที่ที่ฉีหยวนไม่เคยสำรวจ บนคัมภีร์แสดงเป็นถ้ำ มีจุดแดงรวมตัวกันห้าหกจุด
ฉินเจิ้นจวินคาดว่านี่น่าจะเป็นถ้ำหมาป่า มีฝูงหมาป่าจำนวนน้อยอาศัยอยู่
"ฝูงหมาป่ากลุ่มเล็กแบบนี้ แถมยังอยู่ชายป่า แสดงว่าพลังไม่มาก หาอาหารได้ยาก สมรรถภาพร่างกายก็อ่อนแอ"
ฉินเจิ้นจวินพาฉีหยวนคลำทางไปยังปากถ้ำพลางอธิบายไปด้วย
ไม่นาน ทั้งสองก็เห็นถ้ำขนาดไม่ใหญ่ ปากถ้ำค่อนข้างตื้น มีหิมะปลิวเข้าไปในถ้ำมาก
เห็นได้ชัดว่าลึกเข้าไปมีหมาป่าห้าตัวนอนขดตัว ดูรูปร่างไม่ใหญ่ ขนาดพอๆ กับหมาจรจัด หรืออาจจะซูบผอมกว่าด้วยซ้ำ
โอกาสทอง!
ฉินเจิ้นจวินตาเป็นประกาย กล่าวว่า "ฝูงหมาป่านี้พลังต่อสู้อ่อนแอ แถมเจอสภาพอากาศซ้ำเติม น่าจะจัดการได้สบาย"
พูดจบ ฉินเจิ้นจวินก็ดึงธนูจากหลัง ขึ้นสายเล็งเป้าไปยังหมาป่าในถ้ำ
ฟิ้ว!
ลูกธนูพุ่งผ่านใบไม้ ทะยานเข้าไปในถ้ำ มาพร้อมเสียงเสียดอากาศ
ตอนที่ลูกธนูใกล้ถึงถ้ำ หมาป่าตัวหนึ่งเพิ่งตื่นตัวพยุงตัวขึ้น แต่ก็สายไปเสียแล้ว
"โฮ่ววว!"
โดนแล้ว!
หมาป่าตัวหนึ่งถูกยิง เลือดพุ่งกระฉูด ส่งเสียงร้องโหยหวนเจ็บปวด ความเจ็บและความอ่อนแอทำให้มันหมดแรงลุกขึ้น นอนสลบอยู่ในถ้ำ