แต่ในอีกไม่กี่วันต่อมา ฉีหยวนถึงได้รู้ว่าตัวเองคิดมากเกินไป
เดิมคิดว่า ภัยหนาวรุนแรงถึงเพียงนี้ จะต้องส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติอย่างหนักแน่ ๆ เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ที่ไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้
แต่ความจริงแล้ว ระบบนิเวศทางธรรมชาติของโลกม่านหมอกกลับทนทานต่อภัยพิบัติครั้งนี้ได้อย่างง่ายดาย และแม้แต่อุทกภัยครั้งใหญ่ก็ยังไม่เกิดขึ้น
ประการแรก ถึงแม้อากาศจะหนาวเย็น แต่อัตราการละลายของหิมะกลับเร็วเกินจินตนาการ
นอกจากพื้นที่หนาวจัดเพียงไม่กี่แห่งแล้ว พื้นที่ส่วนใหญ่หิมะและน้ำแข็งก็เริ่มละลาย
ประการต่อมา หิมะที่ละลายเป็นน้ำปริมาณมากไหลทะลักออกมา แต่กลับถูกป่าดูดซับไว้จนหมด กลายเป็นสารอาหารให้พืชและสัตว์ในป่าฟื้นคืนชีพ ไม่ได้ก่อให้เกิดน้ำท่วมเลยสักนิด
ใช้เวลาเพียงสามวัน หิมะและน้ำแข็งก็ละลายไปเกินครึ่ง เหลือเพียงชั้นหิมะหนา 30 เซนติเมตร
อาจเป็นเพราะพื้นดินดูดซับน้ำจากหิมะไว้มากเกินไป จึงเกิดชั้นดินเยือกแข็งถาวร หิมะส่วนที่เหลือจึงละลายช้าลง
ฉีหยวนไม่เข้าใจเลย อุณหภูมิก็ยังติดลบสิบกว่าองศาแท้ ๆ แต่ทำไมหิมะและน้ำแข็งถึงละลายได้รวดเร็วเช่นนี้
บางที กฎเกณฑ์ทางธรรมชาติของโลกม่านหมอก อาจจะแตกต่างจากบนโลกมากก็ได้
ฉีหยวนไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านธรรมชาติวิทยา ย่อมไม่ไปค้นคว้าปัญหาเหล่านี้
เขาแค่รู้ว่า สถานการณ์ตอนนี้ ผู้รอดชีวิตสามารถออกไปข้างนอก ไปหาอาหารในป่าได้แล้ว
ผู้รอดชีวิตจำนวนมาก พากันเริ่มพยายามออกจากที่พักพิง ไปหาอาหารในพื้นที่ใกล้เคียงมานานแล้ว
แต่ผลลัพธ์กลับแย่มาก เพิ่งผ่านพ้นภัยหนาวมา แทบไม่มีอาหารเลย