เอาชีวิตรอด: เริ่มต้นจากกระท่อมน้อยต้านลมหนาว

ตอนที่ 70 ตบหนึ่งทีแล้วยื่นพุทราให้

6 นาที· 1.4K คำ

อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางโพสต์อันมากมาย ฉีหยวนเหลือบไปเห็นโพสต์พิเศษโพสต์หนึ่งโดยไม่ตั้งใจ

"สิ่งมีชีวิตประหลาดเหนือความเข้าใจของมนุษย์!"

ในโพสต์ยังแนบรูปถ่ายไว้หลายรูป ดูแล้วพร่ามัวมาก

พอจะมองเห็นว่า ในป่ามีเงาร่างของสัตว์สัตว์ปีศาจใหญ่โตมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ ร่างนั้นสูงกว่า 5 เมตร ยาวถึงสิบกว่าเมตร เกินขีดจำกัดของสิ่งมีชีวิตบนโลกไปไกล

สูงพอ ๆ กับตึกเล็ก ๆ หลังหนึ่งเลยทีเดียว

มองไม่ออกว่าเป็นสัตว์อะไร แต่แค่เหลือบเห็นเงาร่างอันมหึมา ก็ทำให้คนหวาดกลัวจนใจสั่นได้แล้ว

โพสต์นี้ไม่ค่อยดัง มีเพียงคอมเมนต์สิบกว่าคอมเมนต์

"นี่จริงหรือปลอม? มีสิ่งมีชีวิตใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไง?"

"ฉันว่าปลอมนะ ฉันก็เคยเจอสัตว์สัตว์ปีศาจมาเยอะ ถึงตัวจะใหญ่กว่าบนโลกมาก แต่ไม่มีทางถึงระดับนี้แน่"

"นายว่ามีโอกาสไหม ที่นายรอดมาถึงทุกวันนี้ ก็เพราะไม่เคยเจอของจริง?"

"เอ่อ เป็นไปได้! แต่ฉันก็ยังไม่ค่อยเชื่ออยู่ดี"

"มัวมากเลย มองไม่เห็นอะไรเลย!"

"นายไม่รู้เหรอ ยูเอฟโอ เอเลี่ยน ปริศนาลึกลับ ต้องใช้ความคมชัดภาพแบบนี้ทั้งนั้น"

"……"

ในช่องคอมเมนต์ มีทั้งคนเชื่อ คนสงสัย และคนไม่ใส่ใจ

ฉีหยวนขมวดคิ้ว มองดูสิ่งมีชีวิตในรูปอย่างละเอียด ในใจอดไม่ได้ที่จะกระเพื่อมเป็นระลอก

เทียบกับผู้รอดชีวิตรายอื่นแล้ว เขาเข้าใจสัตว์สัตว์ปีศาจมากกว่า และรู้ถึงความน่ากลัวของพวกมันชัดเจนกว่า

ไม่ใช่กลัวฝีมือของสัตว์สัตว์ปีศาจระดับทั่วไปและระดับดี เพราะร่างกายเขาในตอนนี้ ก็ถึงระดับดีแล้ว ฝีมือก็นับว่าแข็งแกร่งมาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป