แต่เขาก็ยังนึกภาพไม่ออกว่า เมื่อกำลังรบถูกเทลงไปในสมรภูมิหน้ามากมายเช่นนี้ อีกฝ่ายเป็นพลังใด จึงบุกลอดมาโจมตีแนวหลังจนถึงฐานที่มั่นใหญ่!
และยิ่งเข้าใจยากกว่านั้น คือฉีหยวนกลับไม่สามารถจัดการอีกฝ่ายได้
เขารู้ชัดเจนดีว่า ราชาสิงห์อยู่เคียงข้างฉีหยวนตลอดเวลา ปกป้องเขาไม่ให้วูบวาบ
หากศัตรูที่แม้แต่ราชาสิงห์ยังจัดการไม่ได้ แล้วเรื่องนี้...ก็ยุ่งยากแน่
และคลื่นพละกำลังที่ระเบิดขึ้นอย่างกะทันหันตรงหน้านี้ ดูเหมือนจะเป็นสัญญาณว่าการเดาของเขากำลังค่อย ๆ เป็นจริง
เขาหยิบลายวิญญาณสื่อสารและคู่มือเอาชีวิตรอดในม่านหมอกออกมาอีกครั้ง ส่งข้อความไปยังแนวหลังไม่หยุด แต่ก็ยังไม่ได้รับการตอบกลับจากฉีหยวนสักที
"ลุงฉิน การต่อสู้ที่นี่ใกล้จะจบแล้ว นายพาราชาหมีกลับไปก่อน ฝั่งฉีหยวนมีเรื่องแล้ว"
ฉินเจิ้นจวินมองไปยังจุดที่พละกำลังระเบิด แววตาก็เต็มไปด้วยความกังวลเช่นกัน
"ได้ งั้นผมไปก่อน ที่นี่นายดูแลต่อ"
ฉินเจิ้นจวินเรียกราชาหมีกลับมา ก่อนการต่อสู้เริ่มต้น ฉีหยวนก็มอบอำนาจควบคุมโทเท็มชั่วคราวให้ฉินเจิ้นจวินและหยางเจิ้งเหอไว้ล่วงหน้า
ราชาหมีมีสติปัญญาของตัวเอง ไม่ใช่หุ่นเชิดที่แข็งทื่อ จึงเชื่อฟัง ซึมเข้าไปบนมือของฉินเจิ้นจวินอย่างว่าง่าย
สมรภูมิหน้าตอนนี้ สถานการณ์เลวร้ายขึ้นเรื่อย ๆ จำนวนผู้ที่อยู่ในขั้นสมบูรณ์ที่ตายก็มากขึ้นเรื่อย ๆ กลายเป็นเครื่องบดเนื้อโดยสมบูรณ์
แต่สิ่งที่น่าใจหายคือ กิลด์ห้าคนแม้จะสูญเสียไม่น้อย แต่ตอนนี้ยังได้เปรียบอยู่ และมั่นใจว่าจะชนะจนถึงที่สุด