ฉีหยวนส่ายหน้าไปมาอย่างไร้ทางเลือก ในใจเขาได้คำตอบเรียบร้อยแล้ว
ไม่ว่าจะยอมส่งมอบแท่นบูชาประจำตัวหรือไม่ก็ตาม ผลลัพธ์ก็ยังเหมือนเดิม สงครามเริ่มต้นขึ้นแล้ว ย่อมต้องมีฝ่ายชนะและฝ่ายแพ้
จากสถานการณ์ในตอนนี้ กิลด์ห้าคนชัดเจนว่าคือผู้แพ้
"ฮึ่ม เจ้าใช่ฉีหยวนใช่ไหม มีเล่ห์กลอะไรก็ออกมาให้หมด ไม่งั้นพวกเราจะไม่เกรงใจแล้ว"
"ฆ่ามันซะ! ข้าวของทั้งหมดจะเป็นของพวกเรา ตอนนั้นค่อยๆ แบ่งกันช้าๆ!"
"เฮอะเฮอะ ได้ยินมาว่าของดีๆ ของฉีหยวนมีไม่น้อยเลยนะ เพียงแค่บนแผ่นดินแห่งนี้ก็ต้องมีของดีอยู่เท่าไรกัน"
"ยังไม่ต้องรีบ ก่อนจะแบ่งของ ต้องกำจัดคนในกิลด์ห้าคนให้หมดสิ้นก่อน……สักคนก็ห้ามเหลือ"
"......"
เสียงของผู้เฒ่าคงดังแว่วมา ดังเข้าหูทั้งสามคน
ความหวังสุดท้ายกำลังจะดับสูญ ผลลัพธ์ดูเหมือนถูกชะตากำหนดไว้แล้ว นั่นคือจะหายสูญไปจากโลกนี้อย่างสิ้นเชิง สูญเสียทุกสิ่งที่เคยครอบครอง
ทั้งความมั่งคั่ง พลัง ทรัพยากร รวมถึงผืนดินและประชากร
ทุกสิ่งที่พยายามสร้างสรรค์มาทั้งหมด จะตกเป็นของคนอื่น กลายเป็นทรัพย์สินของคนอื่นไป
คิดถึงตรงนี้ ดวงตาของฉีหยวนเปี่ยมด้วยความรู้สึกสูญเสีย ก่อนจะหันศีรษะมองไปยังเทือกเขาไร้ขอบเขตของมหาทวีปใหม่ หมู่ภูเขาสูงสลับซับซ้อนที่มีหมอกและเมฆาล่องลอย ภาพธรรมชาติอันงดงามสะท้อนอยู่ในดวงตา
เมื่อสายตาคลอเลื่อนลงเล็กน้อย เขาเหมือนเห็นเงาร่างมากมาย……
มีจางเหว่ยและไอลินที่อยู่ตรงหน้า ยืนมั่นคงขวางกางอยู่เบื้องหน้า ปกป้องเขาจากศัตรูที่เอาชนะไม่ได้
มีสมาชิกทุกคนของกิลด์ห้าคน ที่ผ่านมาหลายปีคอยพึ่งพาอาศัยกัน เดินมาจากจุดเริ่มต้นอันเล็กน้อยจนถึงวันนี้