เอาชีวิตรอด: เริ่มต้นจากกระท่อมน้อยต้านลมหนาว

ตอนที่ 23 ม้วนคัมภีร์ฝึกสัตว์อสูร

7 นาที· 1.6K คำ

เดิมทีฉีหยวนไม่เหลือความหวังแล้ว ไม่คิดว่าจะมีเรื่องน่ายินดีแบบนี้!

พงหญ้าที่วางกับดักไว้ถูกแหวกออก เผยให้เห็นไก่ป่าตัวหนึ่งที่ตัวเล็กกว่าไก่บ้านหนึ่งรอบ ตอนนี้ถูกเชือกมัดข้อเท้าไว้ กำลังดิ้นรนอย่างสุดกำลัง

เมื่อเห็นว่ามีสิ่งมีชีวิตเข้าใกล้ ไก่ป่าก็ตื่นตระหนกมาก ยิ่งดิ้นแรงกว่าเดิม

ขนสีแดงอมเหลืองจำนวนมากปลิวว่อนกลางอากาศ ฝุ่นและใบไม้ฟุ้งกระจายขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ไม่คิดเลยว่าจับไก่ป่าได้ตัวหนึ่งจริง ๆ!"

ฉีหยวนดีใจจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่ รอยยิ้มบนใบหน้าไม่อาจห้ามได้

กับดักนี้คืออันที่วางไว้เป็นอันแรก วางไว้ใต้พุ่มไม้เบอร์รี่ ไม่คิดเลยว่าจะมีนกมาจริง ๆ

ดูเหมือนความคิดในการวางกับดักของเขาจะสมเหตุสมผลมากทีเดียว

ฉีหยวนลงมืออย่างรวดเร็ว ใช้เวลาอยู่พอสมควรกว่าจะควบคุมไก่ป่าไว้ได้ จากนั้นก็ใช้เชือกที่มากับกับดักมัดขาทั้งสองข้างของมันไว้ มือขวาจับปีกมันไว้ แล้วกลับไปยังที่พักพิง

พอดีกลับถึงที่พักพิงก่อนฟ้ามืด

นับผลที่ได้ในวันนี้แล้ว ฉีหยวนยังถือว่าค่อนข้างพอใจ

อย่างแรกคือย้ายตำแหน่งที่พักพิง มาอยู่ในป่าที่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรกว่าเดิม ปัญหาเรื่องน้ำก็ถูกแก้ไข

อย่างต่อมาคือการเก็บไม้ตามปกติ วันนี้จำนวนไม้ลดลงบ้าง ได้เพียง 118 หน่วย ไม้ระดับดี

ด้านกล่องทรัพยากร จากการล่ารังผึ้งได้กล่องทรัพยากรไม้หนึ่งกล่อง กล่องทรัพยากรสัมฤทธิ์หนึ่งกล่อง

ผลได้สุดท้ายซึ่งเป็นสิ่งที่ฉีหยวนดีใจที่สุดก็คือการใช้กับดักดักสัตว์จับไก่ป่าได้หนึ่งตัว

กลับมาถึงลานบ้าน ฉีหยวนก็ลงมือทำงานทันทีโดยไม่หยุดพัก

เริ่มจากใช้ภาชนะไม้สร้างรั้วกั้นเป็นเล้าไก่สำหรับเลี้ยงไก่ป่า ล้อมไก่ป่าไว้ พร้อมกับผูกเชือกไว้กับเสาไม้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป