ยิ่งไปกว่านั้น ลายปราณภายในร่างจะไม่ถือเป็นสิ่งของภายนอก ใช้งานได้ตามปกติ
แต่ในฐานะผู้สร้างหุ่นเชิด ฉีหยวนช่วยเรื่องนี้ไม่ได้ ต้องฝากไว้เป็นห่วงใยของหยางเจิ้งเหอ
ส่วนผู้ฝึกสัตว์เพียงคนเดียวนั้น ฉีหยวนก็ไม่มีทางที่ดีนัก เพราะกฎไม่อนุญาตให้สัตว์ป่าและพืชขึ้นเวที
ข้อบังคับประหลาดเช่นนี้ ฉีหยวนก็ไม่มีอำนาจแก้ไข
ไม่เช่นนั้น ส่งหนามพิทักษ์ระดับหายากขั้นสุดยอดให้ไปเลยสักหน่วง การันตีได้เลยว่าจะเหยียบย่ำทั้งสังเวียน
กระทั่งถ้าจะเหลื่อมล้ำกว่านั้น ให้ยืมโทเท็มสักตัว ไม่ใช่แค่การประมือระหว่างนักเรียน แม้คนทั้งเขตรวมพลขนาดใหญ่รุมพร้อมกันก็ยังอยู่ในสภาพไม่แพ้
แต่เมื่อถึงตอนนั้น ผู้อาวุโสรุ่ยก็เอ่ยขึ้นว่า "จริง ๆ แล้ว ไม่ใช่ว่าสัตว์ป่าจะออกศึกไม่ได้เลยนี่นา ท่านผู้ปกครองฉีดูเหมือนจะไม่ค่อยเข้าใจกฎเท่าไร"
"โอ้? แล้วกฎมันระบุไว้อย่างไรกันแน่?"
ผู้อาวุโสรุ่ยอธิบายอย่างละเอียดว่า "กฎที่กำหนดไว้คือ สัตว์ป่าออกศึกได้เพียงตัวเดียว และกรรมสิทธิ์ต้องเป็นของผู้ออกศึกนั่นเอง ก็เพื่อการันตีว่าต้องทำให้เชื่องด้วยตนเอง"
"ส่วนผู้สร้างหุ่นเชิดนั้น ตัวพวกเขาเองก็ยืนยันไม่ได้ว่าหุ่นที่ออกศึกนั้นสร้างเสร็จสมบูรณ์ด้วยมือของตนเองโดยลำพังจริง ดังนั้นจึงให้ส่งหุ่นออกศึกเพียงตัวเดียวเช่นกัน"
"จอมแมลงกับจอมพฤกษ์ก็อยู่ในสถานการณ์คล้ายกัน แม้จะออกศึกได้แบบหวิว ๆ แต่ความแข็งแกร่งก็ลดฮวบ"
ฉีหยวนฟังจบก็โล่งอกขึ้นมาทันที เงื่อนไขดูเหมือนจะไม่โหดเหี้ยมเท่าที่คิด