เอาชีวิตรอด: เริ่มต้นจากกระท่อมน้อยต้านลมหนาว

ตอนที่ 632 นักศึกษาตื่นตะลึง

7 นาที· 1.5K คำ

ฉีหยวนพยักหน้าพอใจ

ทำเช่นนี้เพราะอะไร? ก็เพียงเพื่อป้องกันภัยไว้ก่อนเท่านั้น

ตราบใดที่หลูอิงเสวี่ยเข้าสังกัดเกาะกลางทะเลสาบในนาม เธอไม่ต้องทำอะไรเลย ก็ได้ตราสัญลักษณ์ของเกาะกลางทะเลสาบประทับอยู่บนตัวแล้ว

ยิ่งเวลาผ่านไปนาน เธอย่อมรู้สึกในใจโดยธรรมชาติว่าตนเองเป็นคนของเกาะกลางทะเลสาบ

และพูดตามตรง ฉีหยวนไม่ได้ขาดหลูอิงเสวี่ยเพียงคนเดียวอยู่แล้ว

ทำเช่นนี้ก็เพียงเพื่อกันเหตุที่ว่า ถ้าเลี้ยงดูฝึกฝนเธอไปแล้วเธอกลับไปขอเข้ากับกำลังอื่น หรือแม้กระทั่งกลับมาเป็นปฏิปักษ์กับเกาะกลางทะเลสาบ

ต่อให้ตอนนี้ประทับตราสัญลักษณ์ของเกาะกลางทะเลสาบไว้แล้ว หากวันหน้าเกิดการทรยศขึ้นจริง นั่นก็คือการทรยศหักหลังผู้มีพระคุณ สิ้นความซื่อสัตย์ ฉีหยวนจะจัดการเธอทิ้งได้อย่างไม่ต้องรู้สึกผิด ไม่ต้องเกรงใครจะนินทา

ในใจของหลูอิงเสวี่ยเองก็รู้ดี การกระทำจึงมีความระมัดระวังเพิ่มขึ้นบ้าง

เช่นนี้แล้ว ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ก็ล้วนเป็นคนของเกาะกลางทะเลสาบ ฉีหยวนจะฝึกฝนพวกเขาได้อย่างวางใจ

ฉีหยวนพาคนทั้งหลายใช้คัมภีร์เคลื่อนย้ายทันที เดินทางไปยังมหาทวีปแห่งใหม่

ที่นั่นความเข้มข้นของพลังปราณอุดมสมบูรณ์ ไม่ว่าจะทำอะไรก็สะดวกกว่าหลายเท่า ไม่ใช่สิ่งที่ฐานรวมพลระดับสุดยอดจะเปรียบได้เลย

เพียงเหยียบลงดิน ปรากฏตัวที่ที่พักพิงเมืองกระดูก ทุกคนก็อดอัศจรรย์ใจไม่ได้

ความเข้มข้นของพลังปราณที่นี่ได้ถึงระดับหายากไปแล้ว แทบไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต

แม้แต่ในห้องบำเพ็ญของพวกเขา ความเข้มข้นของพลังปราณก็เพียงแค่ถึงระดับนี้ แถมยังใช้ต่อเนื่องนานไม่ได้ ต้องสิ้นเปลืองศิลาวิญญาณจำนวนมหาศาล

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป