หรือไม่ก็คือ ท่านอาดาบผู้นั้นก็เป็นสายพิศวงคนหนึ่งเช่นกัน เดินวิถีดาบถึงขั้นสูงสุด กระทั่งสละร่างกายทิ้งไป ใช้ดาบเป็นแกนหลักของตน
หลงเหอคิดพลางพูดว่า “ผมรู้สึกว่าพวกเขาไม่ใช่มนุษย์แท้ๆ เลย ทุกคนล้วนเป็นสายพิศวงพิเศษ ที่แข็งแกร่งกว่าผู้ใดในระดับเดียวกันอย่างมาก”
“ทุกคนเป็นสายพิศวงหมดเลยงั้นรึ?”
หลงเหอพยักหน้า
“ใช่ หญิงสาวคนนั้น ให้ความรู้สึกเหมือนต้นพืชที่บิดตัวขยับได้อยู่ตลอด ไม่มีกลิ่นอายของมนุษย์เลยแม้แต่น้อย มันคือพืชโดยสมบูรณ์”
“ส่วนชายหนุ่มคนนั้น ผมรู้สึกว่าเขาแข็งแกร่งอย่างมหาศาล เหมือนสัตว์ร้ายตัวหนึ่ง ภายในกายแฝงพละกำลังมหาวิหาร เมื่อเทียบกับมนุษย์แล้วต่างกันคนละขั้วฟ้า”
แม้ยังไม่เคยประมือกัน แต่ด้วยการรับรู้ระดับเหนือมนุษย์ หลงเหอก็ยังตรวจจับความผิดปกติของไอลินและจางเหว่ยได้
เพียงแต่สำหรับผู้ที่นั่งอยู่ในที่นี้แล้ว เรื่องนี้ช่างฟังดูเหลือเชื่อเหลือเกิน
เพราะในอารยธรรมของพวกเขา สายพิศวงที่แข็งแกร่งเช่นนี้หายากมาก บางทีกว่าร้อยปีจะมีสักคนก็ยังไม่เกิด
หากเกิดขึ้นเมื่อใด ย่อมเป็นอัจฉริยะที่พรสวรรค์สูงส่งเหนือกาล!
ในระดับหนึ่ง ความสามารถพิเศษหรือคุณสมบัติพิเศษของร่างกาย แท้จริงคือตัวแทนของชิ้นส่วนพันธุกรรมที่แตกต่างจากผู้ใด
เพียงปล่อยให้ชิ้นส่วนนั้นเติบใหญ่ถึงขีดสุด ก็มีโอกาสมหาศาลที่จะก้าวข้ามไปถึงระดับเหนือมนุษย์
สิ่งที่พวกเขาไม่คาดฝันคือ ลูกสมุชทั้งสองที่อยู่เคียงข้างอีกฝ่าย กลับล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตเช่นนี้ทั้งคู่
ห้องประชุมเงียบงันอยู่ครู่ใหญ่ แล้วชายชราคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้นเสียงต่ำ “จ้าวแห่งโลก ฝ่ายนั้นแข็งแกร่งจนมองข้ามไม่ได้ ศักยภาพก็ยิ่งไม่ใช่เรื่องธรรมดา ควรฉวยโอกาสตอนที่พวกเขายังอ่อนแอ กวาดล้างพวกเขาให้สิ้นซากเลยหรือไม่?”