การฝึกซ้อมเข้มข้นสามวัน ทำให้ซูไป๋สะสมแต้มค่าสถานะอิสระได้ 3 แต้ม
ไม่ต้องคิดอะไร ซูไป๋อัดแต้มทั้งหมดลงค่าสถานะควบคุมบอลของตัวเอง!
ค่าควบคุมบอล 68 ก็ยังห่วยแตกชัดๆ
แต่ในระดับดิวิชันสาม อย่างน้อยการเคลื่อนไหวพื้นฐานก็ดูเข้าทีขึ้นมาบ้าง
ขณะที่ทั้งสองทีมแยกย้ายกัน
เกมซ้อมภายในทีมก็เริ่มต้นขึ้น
เพราะอยู่ในทีม B ซูไป๋จึงกลายเป็นนักเตะเพียงคนเดียวในกลุ่มมิดฟิลด์ของทีม B ที่มีชื่อติดทีม
นั่นทำให้เขากลายเป็นแกนหลักเพลย์เมกเกอร์ของทีม B อย่างเป็นธรรมดา
ทว่า แกนหลักนี่ก็ใช่ว่าจะสวมบทได้สบายนะ
แนวรุกทั้งหมดของทีม B เทน้ำหนักมาที่ตัวเขา
รับบอล จ่ายบอลโดยไม่ต้องจับ!
ซูไป๋ค่อยๆ ปรับตัว จากที่เก้ๆ กังๆ จนเริ่มคุ้นเคยกับเพื่อนร่วมทีม!
และด้วยการ์ดสกิลเอลกาตโญ่ ซูไป๋ก็ค่อยๆ ร่ายมนตร์กลางสนามได้เหมือนปลาได้น้ำ
"เฮ้ย! เจ้าหนูนี่เหมือนจะมีพัฒนาการเลยนะ!"
มองดูซูไป๋ที่คอยเชื่อมเกมให้ทีม B เป็นระเบียบเรียบร้อย แดเนียลก็เอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ
วิคคลิฟฟ์ยืนอยู่ข้างๆ แดเนียล
"ที่เจ้าหนูมีพัฒนาการก็ต้องเป็นอย่างนั้นล่ะ คนที่ขยันที่สุดในทีมก็หมอนี่แหละ!"
"อีกอย่าง ตารางอาหารที่ฉันให้ไป เขาก็กินไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่นิด อกไก่ที่กินยากที่สุดกลายเป็นอาหารหลักของเขาไปแล้ว!"
เมื่อเห็นฟอร์มของซูไป๋ วิคคลิฟฟ์ก็พยักหน้ายอมรับ
คนเก่งใครๆ ก็ชอบ
ส่วนอัจฉริยะที่ขยันแบบนี้ยิ่งน่าหลงใหลกว่า