ฮ่าวจวิ้นหมิ่นได้ยินคำพูดของซูไป๋ก็ตกใจไม่น้อย
ส่วนหลี่เชี่ยนตอนนี้ก็ยกกับข้าวออกมาจากครัว
เห็นสามีตัวเองพ่นน้ำชาเต็มพื้นก็หยิบไม้ถูพื้น บ่นพึมพำเดินออกมา
“ดื่มช้า ๆ หน่อย มีแขกอยู่ด้วย จะรีบไปไหน!”
“ไม่ใช่นะ เชี่ยนเอ๋อ รู้ไหม? ไอ้ซูไป๋น่ะ ติดโผรายชื่อแล้ว!”
“ฉันกำลังจะโม้ให้มันฟังว่าฉันติดรายชื่อแล้ว แต่มันดันยิงเด็ดใส่ฉันซะก่อน!”
คำพูดของฮ่าวจวิ้นหมิ่นทำให้หลี่เชี่ยนตกใจอย่างเห็นได้ชัด
“หา? เสี่ยวไป๋เพิ่งเซ็นสัญญาไม่ใช่เหรอ? แค่ไม่กี่วันเองนะ เข้าสู่โผรายชื่อได้เลย?”
อยู่กับฮ่าวจวิ้นหมิ่นมานานหลายสิบปี หลี่เชี่ยนคุ้นเคยเรื่องฟุตบอลเป็นอย่างดี
นักเตะใหม่จะเข้ากับทีมได้ หรือแม้กระทั่งลงสนาม อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหนึ่งเดือน
แน่นอนว่ายกเว้นนักเตะซูเปอร์สตาร์ แต่ถึงจะเป็นซูเปอร์สตาร์ ก็มีไม่กี่คนที่เซ็นสัญญาไม่กี่วันแล้วลงสนามได้เลย!
ซูไป๋ไอ้นี่ นับเวลาเต็ม ๆ ก็เพิ่งมาชาลเคอได้ 5 วัน กลับติดโผรายชื่อแล้วเนี่ยนะ?
“ไม่ใช่ตัวจริงนะ ฉันยังผิดหวังอยู่หน่อย ๆ เลย!”
ดูสีหน้าสองสามีภรรยาคู่นี้ ซูไป๋นึกว่าพวกเขากำลังปลอบใจ!
“เสี่ยวไป๋เอ๋ย เรื่องนี้เจ้าไม่รู้สินะ รู้ไว้ด้วยว่าระบบแท็กติกของทีม โดยเฉพาะช่วงต้นฤดูกาล มันถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้ว รายชื่อสิบแปดคนนั่น โค้ชต้องคิดอย่างถี่ถ้วน พิจารณาทุกสถานการณ์ฉุกเฉินถึงกำหนดออกมาได้นะ!”
“การได้ติดโผรายชื่อ อย่างน้อยเจ้าก็มีโอกาสลงสนาม!”