ร้านกาแฟตกแต่งสไตล์อาร์ตด้านหลังมหาวิทยาลัยหัวจิง
ชีเนี่ยนเพิ่งเสร็จการประชุมกลุ่ม ก็ถูกบอดี้การ์ดชุดดำหน้าตาไม่คุ้น "เชิญ" มาที่นี่ เธอเลิกคิ้วเล็กน้อย สีหน้าสงบมองผู้หญิงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
คือสวี่มี่
วันนี้สวี่มี่สวมชุดใหม่ล่าสุดจากชาแนล คอห้อยสร้อยไข่มุกเส้นใหญ่ มือถือกาแฟคาปูชิโน่ ท่วงท่าสูงส่งราวกับนกยูง
คราวที่งานแสดงภาพ ซางซื่อโทรแจ้งตำรวจจริงๆ เพราะมีคลิปที่คนเห็นเหตุการณ์ถ่ายไว้เป็นหลักฐาน สวี่มี่ถูกพาไปสถานีตำรวจ สุดท้ายเธอร้องไห้โทรหาท่านปู่ซางถึงได้รับการประกันตัว หลังจากนั้นท่านปู่ซางโกรธมาก โทรศัพท์เรียกซางซื่อกลับบ้าน แต่ซางซื่อไม่สนใจเลย
เพื่อสั่งสอนซางซื่อ ท่านปู่ซางระงับสิทธิ์ในประเทศบางส่วนของเขา ทำให้ซางซื่อต้องบินไปจัดการงานที่ยุโรปด้วยตัวเอง
หลังจากนั้น สวี่มี่ให้คนไปสืบภูมิหลังของชีเนี่ยน เมื่อเห็นเอกสารประวัติครอบครัวธรรมดาๆ เธอดูถูกมาก คิดว่าชีเนี่ยนเป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์ที่อยากไต่เต้าสู่ชนชั้นสูง
"คุณชี ฉันอ่านประวัติคุณมาแล้ว" สวี่มี่วางแก้วกาแฟ หยิบบัตรธนาคารจากกระเป๋าแอร์เมสลิมิเต็ดอิดิชั่น ใช้สองนิ้วคีบยื่นมาตรงหน้าชีเนี่ยนราวกับให้ทาน
"นี่หนึ่งล้าน รับเงินนี้ไป แล้วเลิกยุ่งกับพี่ซื่อ" สวี่มี่เชิดคาง นัยน์ตาเต็มไปด้วยความดูถูก "พวกผู้หญิงที่มาจากครอบครัวธรรมดาอย่างคุณ ก็เพื่อเงินไม่ใช่เหรอ หนึ่งล้านมากพอให้ครอบครัวคุณอยู่บ้านนอกอย่างสุขสบายไปทั้งชีวิต"
ชีเนี่ยนมองบัตรบนโต๊ะ จู่ๆ ก็หัวเราะเบาๆ
"คุณสวี่" ชีเนี่ยนยิ้มคล้ายยิ้มเยาะมองเธอ ดวงตาคู่ใสนั้นไร้ความโกรธ มีแต่แววสนใจ "ที่แท้ในใจคุณ ซางซื่อมีค่าแค่หนึ่งล้านน่ะเหรอ"