ชีเนี่ยนกำลังจะผลักประตูรถ ก็มีเสียงทุ้มต่ำของซางซื่อดังมาจากด้านหลัง "ผมไปส่งคุณที่หน้าโรงเรียนนะ"
ท่าทางของชีเนี่ยนชะงักไป จิตใต้สำนึกอยากปฏิเสธ
แต่ยังไม่ทันพูดอะไร ซางซื่อก็ผลักประตูลงจากรถแล้ว เดินอ้อมหน้ารถมาเปิดประตูให้เธอ
สายลมยามค่ำคืนพัดพาเอาความเย็นเยียบของต้นฤดูใบไม้ร่วงมา
ชีเนี่ยนเพิ่งออกมาจากรถที่อบอุ่น ก็ถูกลมจนต้องห่อไหล่เล็กน้อย ซางซื่อขยับตัวครึ่งก้าวโดยไม่ให้ทันสังเกต ปังเอิญยืนบังทิศทางลมให้พอดี
"เนี่ยนเนี่ยน——!"
เสียงใสกังวานของผู้ชายคนหนึ่งดังมาจากทางประตูโรงเรียน แฝงไว้ด้วยความดีใจอย่างเห็นได้ชัด
ชีเนี่ยนเงยหน้าขึ้น ก็เห็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่งคนหนึ่งวิ่งมาทางนี้
"เนี่ยนเนี่ยน!" ชายหนุ่มวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าชีเนี่ยน ลมหายใจกระชั้นเล็กน้อย "ทำไมเพิ่งกลับมาล่ะ ฉันรอเกือบชั่วโมงแล้วนะ"
ชีเนี่ยนชะงักไปวูบหนึ่ง แล้วก็หัวเราะ "เจียซู่? มาได้ยังไงเนี่ย?"
โจวเจียซู่เบ้ปาก น้ำเสียงแฝงความงอนนิด ๆ "มีคนบอกฉันว่าอีกครึ่งชั่วโมงจะถึง แล้วฉันก็มาถึงก่อน รอจนเกือบชั่วโมงเข้าไปแล้ว"
เขาพูดไปด้วยพลางยกถุงในมือขึ้นแกว่งไปมาตรงหน้าชีเนี่ยน "นี่ไง คุณนายหลี่ให้ฉันเอามาให้โดยเฉพาะ บอกว่าเธอเคยบอกอยากกิน ฝากคนมาจากบ้านนอกเอามาให้"
ชีเนี่ยนรับถุงมา ก้มมอง แล้วยิ้มอ่อนโยนผุดขึ้นในดวงตา "นายกลับไปช่วยขอบคุณคุณนายหลี่ทีนะ"
"จะขอบคุณก็บอกเองสิ ฉันไม่ใช่เด็กส่งข่าวนะ" โจวเจียซู่บ่นพึมพำ เพิ่งจะสังเกตว่ามีอีกคนยืนอยู่ข้างชีเนี่ยน