ขนตาของฉู่อวี้จือสั่นเล็กน้อย
วินาทีต่อมา เขาโน้มตัวลง มือข้างหนึ่งเท้าข้างหูของซังอู้ อีกข้างสอดเข้าไปใต้ผ้าห่ม ฝ่ามือแนบข้างเอวของเธอ
ฉู่อวี้จือขยับเข้าใกล้ซังอู้ ปลายจมูกแตะปลายจมูกของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดริมฝีปากเธอ เสียงของเขาทุ้มต่ำ ราวกับถูกบีบออกมาจากอก แหบพร่าจนไม่น่าเชื่อ
"...ลูกน้อยสัญญาแล้วนะ ห้ามคืนคำ"
มือของซังอู้ค่อย ๆ เลื่อนขึ้นเกาะไหล่เขา ปลายนิ้วแตะแผ่วเบาบนผิวที่ร้อนระอุของเขา ใบหน้าของเธอร้อนวาบ แต่ก็ยังมีรอยยิ้มที่มุมปาก น้ำเสียงนุ่มนวลและเจือหัวเราะ
"ไม่คืนคำ"
พูดจบเธอขยับตัวขึ้น วางจูบแผ่วเบาลงบนริมฝีปากของฉู่อวี้จือ
ลูกกระเดือกของฉู่อวี้จือเคลื่อนขึ้นลง
เขาก้มหน้าลงประกบริมฝีปากซังอู้
ครั้งนี้ไม่มีการหยุดยั้งแบบตอนบ่าย จูบนั้นบ้าคลั่งและเร่งร้อน ราวกับอยากจะกลืนกินเธอลงท้อง ฝ่ามือของเขาเคลื่อนจากข้างเอวขึ้นไปด้านบน ปลายนิ้วสัมผัสลูกไม้บางเบา ชะงักไปเล็กน้อย แล้วออกแรงดึงมันออก ร่างทั้งสองไร้สิ่งกั้นขวาง
นิ้วของซังอู้สอดเข้าไปในเส้นผมที่ยังชื้นเล็กน้อยของเขา เสียงครางในลำคอถูกเขากลืนหายไปจนหมด
ไฟในห้องยังสว่างอยู่ แสงสีเหลืองอุ่นละไมทาบทับร่างที่พันเกี่ยว เกิดเป็นเงาบนผนังราวกับภาพวาดที่เคลื่อนไหว
ทั้งสองเที่ยวเล่นอยู่ในอวิ๋นเฉิงหลายวันจึงกลับเมืองเจียงเป่ย
ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนผ่านไปแล้ว วันเปิดเรียน ฉู่อวี้จือไปส่งซังอู้ที่มหาวิทยาลัย
รถจอดอยู่ใต้หอพัก ทั้งคู่ลงจากรถ ซังอู้ถือกระเป๋า หันมองเขาแวบหนึ่ง "ฉันขึ้นไปนะ"
"อืม" ฉู่อวี้จือตอบรับ แต่ไม่ขยับ ยืนอยู่ตรงนั้น มองเธอตาแป๋ว
ซังอู้เดินไปสองก้าว หันกลับมาเห็นเขายังอยู่ที่เดิม หลุดขำออกมา เดินกลับไปยืนตรงหน้า เขย่งหน้าขึ้น "เป็นอะไรไป"