สุดสัปดาห์ ร้านว่างเซียน
ฉู่อวี้จือจองห้องส่วนตัวไว้หนึ่งห้อง นอกจากรูมเมทของซังอู้แล้ว เขายังชวนรูมเมทของตัวเองมาด้วย พอมีคนเยอะขึ้น บรรยากาศก็พลันครึกครื้น
เฉียวอินไม่มาแน่นอน หลังจากวันนั้นเธอก็ย้ายออกจากหอพัก หอพักขาดไปหนึ่งคน แต่บรรยากาศกลับดีกว่าเดิม เห็นได้ชัดว่าขี้ม้าแค่ก้อนเดียวก็ทำลายทั้งหม้อได้
ฉู่อวี้จือและซังอู้นั่งติดกัน ในฐานะคู่รักเพียงคู่เดียวบนโต๊ะ ทั้งสองถูกแซวไม่น้อย ในนั้นฟางถังกับโจวเฉาลีลาเด่นเป็นพิเศษ
ฟางถังวางคางบนหลังมือ มองฉู่อวี้จือด้วยรอยยิ้มระรื่น "รุ่นพี่ชอบอู้อู้ของเราตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ"
ฉู่อวี้จือกับซังอู้สบตากันแวบหนึ่ง
โจวเฉาเอ่ยเนิบๆ อยู่ข้างๆ "ข้อนี้ผมตอบได้"
ทุกคนมองไปที่เขา ทันใดนั้นโจวเฉาก็ลุกขึ้น ถือแก้วไวน์ในมือ กระแอมเบาๆ แล้วพูดด้วยท่าทางจริงจัง "มันเป็นเย็นวันหนึ่งในฤดูร้อน ฟ้าครึ้มๆ เหมือนฝนจะตกแต่ก็ไม่ตก ท่านประธานชูของเรานั่งรถผ่านประตูทิศใต้ แค่มองปราดเดียวก็เห็น—" เขาจงใจหยุด "—หนึ่งสาวน้อยในชุดกระโปรงสีขาว ผมสีน้ำตาลหยิก ลมพัดมาก็—"
"โจวเฉา" ฉู่อวี้จือเรียกเขา
โจวเฉาไม่สนใจ พูดต่อด้วยน้ำเสียงกวนประสาทขึ้นเรื่อยๆ "ตอนนั้นท่านประธานชูจอดรถทันที พวกเธอรู้ไหมว่าเขาพูดอะไรกับผม" เขาเลียนเสียงฉู่อวี้จือ กดเสียงต่ำ เอ่ยอย่างจริงจัง "'โจวเฉา ดูเด็กผู้หญิงคนนั้นสิ เหมือนเธอจะเปล่งแสงเลย'"
ฟางถังหัวเราะลงไปกองบนโต๊ะ เหอเวยกัดตะเกียบ หัวไหล่กระตุกเบาๆ
ฟางถังยืดตัวขึ้นอย่างยากลำบาก เช็ดน้ำตา เสียงยังเจือหัวเราะ "แบบนี้รุ่นพี่ก็รักอู้อู้ตั้งแต่แรกพบน่ะสิ"
ฉู่อวี้จือไม่ปฏิเสธ เขาเอียงหน้ามองซังอู้ มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย "อืม รักแรกพบ"
ซังอู้ยกยิ้มมุมปาก เสียงเบา "ฉันก็เหมือนกัน"