วันส่งท้ายปีเก่า ฟู่อดียังคงพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล
บ้านตระกูลฟู่หลังใหญ่เงียบเหงา มีเพียงฟูจินเฉียวกับคนรับใช้ในบ้านเท่านั้น
เมื่อแม่สุยรู้เรื่องนี้ จึงปรึกษากับเซี่ยเฉิงหยวนอยู่พักหนึ่ง ก่อนตัดสินใจเชิญฟูจินเฉียวมาร่วมมื้อส่งท้ายปีเก่าที่บ้านตระกูลเซี่ย
พอสุยหยางได้ยินภารกิจนี้ ก็ลุกพรวดขึ้นทันที
“ฉันไปเรียกเขาเอง”
แม่สุยมองออกไปนอกหน้าต่าง “ข้างนอกหนาว ให้คนขับรถไปส่งเถอะ”
“บ้านตระกูลฟู่อยู่ข้าง ๆ เองค่ะ เดินไปก็ได้”
เธอสวมเสื้อขนเป็ดสีขาวตัวหนา แล้วพันผ้าพันคอสีแดง ก่อนออกไปยังบ้านตระกูลฟู่ทางประตูด้านข้าง
ค่ำคืนมาเยือนแล้ว
ไกลออกไปมีดอกไม้ไฟทะยานขึ้นฟ้าเป็นระยะ แสงสีงดงามส่องสว่างลานบ้านที่มีหิมะบาง ๆ ปกคลุม
คนรับใช้พาสุยหยางเข้ามาในบ้าน
ป้าหวังได้ยินเสียงจึงเดินออกมาจากห้องรับรองด้านข้าง
“คุณหนูสุย?”
พอเห็นสุยหยาง ดวงตาของป้าหวังก็สว่างวาบ
“อากาศหนาวขนาดนี้ ทำไมถึงมาได้ล่ะคะ?”
“ป้าหวัง สวัสดีปีใหม่ค่ะ”
สุยหยางยิ้มจนดวงตาโค้ง ก่อนยื่นซองแดงที่เตรียมไว้ล่วงหน้าให้
“ฉันมาเรียกฟูจินเฉียวไปกินข้าวที่บ้านค่ะ”
ป้าหวังชอบเธออยู่แล้ว พอเห็นเธอว่าง่ายน่ารัก รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งกว้างขึ้น
“คุณชายอยู่ที่ห้องหนังสือชั้นบนค่ะ เดี๋ยวป้าไปเรียกให้”
สุยหยางเงยหน้ามองบันได
“ฉันขึ้นไปเองได้ไหมคะ?”
ป้าหวังมีท่าทีลำบากใจอยู่บ้าง
ปกติห้องหนังสือของฟูจินเฉียวไม่อนุญาตให้ใครเข้าไปตามใจ แม้เธอจะรู้ว่าคุณชายปฏิบัติต่อสุยหยางต่างจากคนอื่น แต่ก็ไม่กล้าตัดสินใจเอง
สุยหยางไม่ได้ทำให้เธอลำบากใจ
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันถามฟูจินเฉียวก่อนก็ได้”
เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา ก้มหน้าส่งข้อความหนึ่งข้อความ
【อยากให้ฉันโผล่มาจากฟ้าหรือเปล่า?】
บนชั้นสอง ในห้องหนังสือ ฟูจินเฉียวกำลังก้มหน้าเซ็นเอกสาร