ฟูจินเฉียวสีหน้าไม่เปลี่ยน เพียงหันไปสั่งผู้ช่วยว่า “โทรเรียกรถพยาบาล”
รถพยาบาลมาถึงอย่างรวดเร็ว
ตอนที่พ่อฟูถูกยกขึ้นเปล ภรรยาของเขาก็รีบร้อนจะตามไป แต่ถูกคนรับใช้สองคนขวางไว้
“พวกเธอจะทำอะไร?”
ฟูจินเฉียวจัดแขนเสื้อให้เรียบร้อย
“คุณผู้หญิงเหนื่อยมาหลายวันแล้ว กลับไปพักผ่อนที่ห้องเถอะครับ”
“ฉันเป็นภรรยาของพ่อเธอนะ ฉันจะไปโรงพยาบาล!”
“พ่อฟื้นขึ้นมาอาจไม่อยากเห็นคุณก็ได้ครับ”
ในที่สุดภรรยาของพ่อฟูก็เข้าใจ เธอกรีดเสียงด่าทอ “ฟูจินเฉียว เป็นฝีมือแกใช่ไหม? ทุกอย่างนี่แกเป็นคนทำใช่ไหม?”
เธอยังพูดไม่ทันจบ ฝ่ามือก็ฟาดลงบนหน้าอีกครั้ง
คราวนี้หนักกว่าตอนที่พ่อฟูตบเสียอีก
ภรรยาของพ่อฟูเซถลาไปชนกำแพง มุมปากมีเลือดซึมออกมาทันที
คนลงมือคือป้าหวัง
ตอนป้าหวังยังสาว เพิ่งแต่งงานได้ไม่นานสามีก็ตายจากไป ญาติในบ้านยังเห็นว่าเธอนำโชคร้ายมาให้ จึงไล่เธอออกมา เธอหิวจนเป็นลมอยู่ข้างทาง แม่ของฟูจินเฉียวเป็นคนช่วยพากลับไป และให้เข้ามาทำงานในตระกูลฟู่
หลังจากนั้นเมื่อแม่ฟูจากไป เธอก็คอยอยู่เป็นเพื่อนฟูจินเฉียวที่ยังเด็กเสมอมา
ฝ่ามือนี้ เธออยากตบมานานแล้ว
“คุณมีสิทธิ์อะไรมาด่าคุณชาย?”
ภรรยาของพ่อฟูกุมแก้ม พลางตวาด “เธอเป็นใครถึงกล้ามาตบฉัน!”
ป้าหวังทำหน้าเย็นชา สั่งให้คนเอามือปิดปากอีกฝ่ายทันที
“คุณผู้หญิงไม่สบาย พากลับห้องไปพักผ่อนให้ดี”
“ถ้าคุณชายไม่อนุญาต ห้ามใครปล่อยเธอออกมา”
ภรรยาของพ่อฟูดิ้นรนสุดแรง แต่สุดท้ายก็ถูกคนรับใช้ลากตัวออกไป
ฟูจินเฉียวหันไปมองป้าหวัง
“ช่วงนี้ลำบากคุณแล้วครับ”
แววเย็นชาในดวงตาของป้าหวังสลายไปทันที
“คุณชายวางใจได้ค่ะ ฉันจะคอยดูเธอให้ดี”
หลังพ่อฟูฟื้น สิ่งแรกที่เขาทำคือสั่งให้คนไปรับฟูโอวออกจากสถานีตำรวจ จากนั้นก็ส่งตัวไปต่างประเทศทันทีในคืนนั้น
สิ่งที่สองคือหย่ากับภรรยา
บัญชีทางการของบริษัทฟู่ประกาศในวันเดียวกันว่า พ่อฟูกับภรรยาได้ยุติความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาอย่างเป็นทางการ เนื่องจากความสัมพันธ์แตกร้าว การกระทำส่วนตัวของภรรยาพ่อฟูไม่เกี่ยวข้องกับบริษัทฟู่ บริษัทจะให้ความร่วมมือในการสอบสวน และชดเชยให้แก่ผู้เกี่ยวข้องที่ได้รับความเสียหาย