ปลาถูกเหวี่ยงลงบนผิวน้ำแข็ง พลิกตัวดิ้นไปมาไม่หยุด
ลู่เย่เดินเข้าไป ใช้เท้าเหยียบลำตัวลื่นเมือกของปลาไว้ ก่อนชักมีดพกจากเอวแล้วใช้ด้ามฟาดหัวปลาอย่างแรง
ปลาใหญ่ตัวนี้กระตุกสองสามครั้ง ก่อนจะหยุดนิ่งสนิท
เมื่อก้มมองลงไปในรูน้ำแข็ง น้ำใสสะอาดเบื้องล่างเหลือเพียงโคลนทรายที่ยังหมุนวนกับเกล็ดปลาที่แตกหักอยู่ไม่กี่ชิ้น แม้แต่เงาของลูกปลาสักตัวก็ไม่มีให้เห็น
ฝูงปลากระจัดกระจายไปหมด ต่างพากันถอยกลับไปยังเงามืดของแอ่งน้ำลึก
จับปลาได้สี่ตัวในเวลาอันสั้นเช่นนี้ ก็ถือว่ากลับไปพร้อมผลลัพธ์เต็มมือแล้ว
ลู่เย่ทิ้งไม้ที่ใช้แทนหอกปลาไว้
เขาทิ้งตัวลงนั่งในกองหิมะข้าง ๆ หอบหายใจเสียงดัง
เมื่อความตื่นเต้นจากการจับปลาจางหายไป ขีดจำกัดของร่างกายก็เริ่มปรากฏให้เห็น
การเจาะน้ำแข็งและแทงปลาอย่างดุเดือดเมื่อครู่ ใช้ความร้อนหยดสุดท้ายในร่างกายที่ขาดสารอาหารของเขาไปจนหมด
เหงื่อที่ท่วมตัวก่อนหน้านี้ ถูกลมหนาวอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์สามสิบองศาพัดจนเย็นเฉียบภายในเวลาไม่กี่นาทีที่เขาหยุดพัก
ปลายแขนขาเริ่มชา นิ้วมือแข็งจนแทบงอไม่ลง
ถึงจะมีคุณสมบัติ [อบอุ่นเล็กน้อย] คอยประคองอยู่ ก็แทบต้านทานภาวะตัวเย็นจัดเช่นนี้ไม่ไหวแล้ว
เขาฝืนลุกขึ้นยืน ขยับข้อต่อที่แข็งทื่อไปมา
จากนั้นรวบรวมปลาทั้งสี่ตัวที่จับได้เมื่อครู่ไว้ด้วยกัน
ตัวใหญ่ที่สุดคือปลาหัวเฒ่าหนักเจ็ดจินกว่า ส่วนปลาเฉาหนักสองจินครึ่ง และปลาคาร์ปครูเชียนป่าสองตัวหนักรวมกันหนึ่งจินกว่า
ในยุคนี้ แม้ปลาป่าจะมีราคาไม่เท่าเนื้อหมู แต่ก็เป็นของมีค่าที่นำขึ้นโต๊ะได้อย่างไม่อายใคร และถือเป็นสินค้าที่มีมูลค่าสูงทีเดียว