ลู่โจวฝึกฝนจนถึงขั้นฝึกปราณชั้นเก้ามาหลายปีแล้ว คุ้นเคยกับขั้นตอนการจู้จี๋เป็นอย่างดี
การจู้จี๋โดยทั่วไป คือการดูดซับพลังปราณให้เพียงพอก่อน อัดแก๊สปราณให้แน่นสุดขีด จากนั้นอาศัยยาจู้จี๋หรือวิชาของตนเองฝ่าด่านกั้น สุดท้ายจึงหล่อหลอมฐานวิถีในตันเถียน
แต่สถานการณ์ของเขาในตอนนี้แตกต่างสิ้นเชิง
พลังปราณเหล่านี้ไหลเข้าสู่ร่างเอง หมุนเวียนเอง อัดแน่นเอง
เขาไม่ได้เร่งวิชาแม้แต่น้อย
กระบวนการทั้งหมดเหมือนกับ... สัญชาตญาณบางอย่างในร่างกายถูกปลุกขึ้นมา
ลู่โจวไม่มีเวลาคิดให้ละเอียด
พลังปราณสถานะของเหลวในตันเถียนรวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆ จากหยดแรกกลายเป็นแอ่งเล็ก ๆ จากแอ่งเล็ก ๆ รวมเป็นผืนกว้าง
เมื่อพลังปราณสถานะของเหลวเต็มเกือบครึ่งตันเถียน กำแพงที่มองไม่เห็นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
นั่นคือด่านกั้นระหว่างขั้นฝึกปราณกับขั้นจู้จี๋
สำหรับผู้ฝึกปราณทั้งหมด นี่คือด่านแรกของเส้นทางการฝึกฝน
ก้าวข้ามไปได้ ก็คือผู้ฝึกปราณขั้นจู้จี๋ อายุขัยสามร้อยปี หลุดพ้นจากร่างมนุษย์ธรรมดาโดยสิ้นเชิง
ก้าวข้ามไม่ได้ ก็จะติดอยู่ที่ขั้นฝึกปราณตลอดชีวิต รอวันอายุขัยหมดลง
ลู่โจวเตรียมจะลองฝ่าด่านกั้น แต่กลับพบว่ากำแพงนั้นภายใต้การกระแทกของพลังปราณอันบ้าคลั่ง เปราะบางราวกับกระดาษ ถูกทะลวงจนแตกในพริบตา!
"บึ้ม!"
เสียงอู้อี้ดังขึ้นในตันเถียน
พลังปราณสถานะของเหลวทั้งหมดรวมตัวกันในชั่วพริบตา หล่อหลอมเป็นฐานวิถีอันใสกระจ่างราวคริสตัลที่ก้นตันเถียน
ฐานวิถีเป็นรูปวงกลม เปล่งประกายนุ่มนวล คอยรองรับพลังปราณสถานะของเหลวที่ยังคงไหลทะลักเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งเบื้องบน
ในเวลาเดียวกัน พลังชีวิตอันมหาศาลพลุ่งพล่านออกจากฐานวิถี ไหลตามเส้นลมปราณไปทั่วร่างกาย
เส้นลมปราณที่เคยแห้งเหี่ยวกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง อวัยวะภายในที่เหี่ยวเฉากลับคืนชีวิตชีวา แม้แต่อวัยวะที่ทรุดโทรมเพราะอายุขัยใกล้หมดก็ฟื้นฟูพลังอย่างรวดเร็ว
ลู่โจวสัมผัสได้ชัดเจนว่าอายุขัยของตนเองกำลังยืดออก
หนึ่งร้อยห้าสิบปี
อายุขัยเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งร้อยห้าสิบปี!
ลู่โจวลืมตามองลงไปที่สองมือของตนเอง
ฝ่ามืออุ่นร้อน พลังปราณในเส้นลมปราณเต็มเปี่ยม ฐานวิถีในตันเถียนหมุนเวียนมั่นคง
เขาฝ่าด่านได้แล้ว
ในขณะที่อายุขัยเหลือเพียงไม่กี่ลมหายใจ เขาก็ฝ่าด่านจนถึงขั้นจู้จี๋สำเร็จ!
และไม่ใช่แค่ขั้นจู้จี๋ธรรมดา
ลู่โจวสัมผัสสภาพของฐานวิถีอย่างละเอียด พบว่าฐานวิถีนี้ใสกระจ่าง ไม่มีตำหนิแม้แต่น้อย
พลังปราณหมุนเวียนบนฐานวิถี ราบรื่นเป็นธรรมชาติ ไม่มีอุปสรรคใด ๆ
นี่คือจู้จี๋ที่สมบูรณ์แบบ!
ต้องรู้ว่าในวงการฝึกปราณ การจู้จี๋แบ่งออกเป็นหลายระดับ
ผู้ฝึกปราณส่วนใหญ่อาศัยยาจู้จี๋ช่วยฝ่าด่าน ฐานวิถีที่หล่อหลอมในตันเถียนจะเหลือมลทิน ส่งผลต่อศักยภาพในการฝึกฝนขั้นต่อไป
มีเพียงอัจฉริยะจำนวนน้อยมากเท่านั้นที่อาศัยวิชาของตนเองฝ่าด่านได้ด้วยตัวเอง หล่อหลอมฐานวิถีไร้ตำหนิ
และเหนือฐานวิถีไร้ตำหนิ ยังมีตำนานอีกประเภทหนึ่งคือจู้จี๋ที่สมบูรณ์แบบ
จู้จี๋ที่สมบูรณ์แบบ ไม่เพียงแต่ฐานวิถีไร้ตำหนิเท่านั้น ยังมีรากฐานที่มั่นคงอย่างยิ่ง ความบริสุทธิ์และความเร็วในการหมุนเวียนของพลังปราณล้ำหน้ากว่าจู้จี๋ธรรมดาหลายเท่า
วิธีการจู้จี๋แบบนี้ ไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์ของสำนักเสวียนเทียนทั้งหมด
แต่ลู่โจวทำได้!
ในเวลาเดียวกัน ภายนอกถ้ำก็แตกตื่นกันแล้ว
กระแสพลังปราณที่เกิดขึ้นตอนฝ่าด่านจู้จี๋ รุนแรงเกินไป
พลังปราณระหว่างฟ้าดินกลายเป็นวังวน ไหลมาจากทั่วสารทิศสู่ถ้ำของลู่โจว พลังปราณรอบ ๆ หลายลี้ถูกดูดจนแห้ง
ปรากฏการณ์วิปริตนี้ย่อมรบกวนทั้งยอดเขาตานโดยธรรมชาติ
"นั่นคือ... ถ้ำของศิษย์พี่ลู่โจวหรือ?"
ศิษย์ในสำนักคนหนึ่งยืนอยู่บนเส้นทางยอดเขาตาน มองดูถ้ำที่ถูกวังวนพลังปราณปกคลุมอยู่ไกล ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
"กระแสพลังปราณรุนแรงขนาดนี้ มีคนกำลังฝ่าด่านจู้จี๋หรือ?"
"เป็นไปไม่ได้นี่? ศิษย์พี่ลู่ไม่ใช่ขั้นฝึกปราณชั้นเก้าหรือ? จู่ ๆ เขาฝ่าด่านจู้จี๋ได้ยังไง?"
"ความรุนแรงของคลื่นพลังปราณนี้ มากกว่าตอนที่ข้าฝ่าด่านจู้จี๋หลายเท่า!"
ศิษย์อีกคนสีหน้าครุ่นคิด:"จะหลายเท่าอะไรกัน ระดับความเข้มข้นขนาดนี้ ต่อให้ฝ่าด่านขั้นจินตันก็ไม่แน่ว่าจะได้"
"ดูระยะของวังวนพลังปราณสิ อย่างน้อยสามลี้"
"ศิษย์พี่ลู่ทำได้ยังไงกันแน่?"
ข่าวแพร่กระจายไปทั่วทั้งยอดเขาตานอย่างรวดเร็ว
ผู้คนออกจากถ้ำมากขึ้นเรื่อย ๆ มองไปยังทิศทางที่ลู่โจวอยู่
แม้แต่ผู้อาวุโสหลายท่านก็ตกใจ
"ลู่โจวนี่ฝ่าด่านจู้จี๋แล้วหรือ? ข้าจำได้ว่าเขาเหลืออายุขัยไม่มากแล้ว นี่จู่ ๆ ก็ฝ่าด่านได้ยังไง?"
"เจ้าถามข้า ข้าไปถามใครดี? ไม่ว่ายังไงปรากฏการณ์นี้ก็ไม่ปลอมแน่นอน ต้องมีคนกำลังจู้จี๋"
"แต่ปรากฏการณ์นี้เกินจริงไปหน่อย นี่มันจู้จี๋ที่ไหนกัน ว่าเป็นขั้นจินตันข้ายังเชื่อเลย"
ศิษย์แท้หลายคนยืนอยู่บนจุดสูงกว่าของยอดเขาตาน มองลงมายังเบื้องล่าง
หนึ่งในนั้นเป็นบุรุษร่างสูงใหญ่ขมวดคิ้ว:"ศิษย์น้องลู่ติดอยู่ที่ขั้นฝึกปราณเป็นร้อยปี ทุกคนคิดว่าเขาหมดหวังแล้วในชาตินี้ ไม่คิดว่าในวินาทีสุดท้ายกลับฝ่าด่านได้"
สตรีข้างกายส่ายหน้า:"การฝ่าด่านจู้จี๋ต้องอาศัยพลังปราณมหาศาลรองรับ คนใกล้ตายอย่างเขา พลังปราณในร่างกายแทบจะแห้งขอด ไหนจะมาพลังปราณ?"
"เว้นเสียแต่ว่า... ก่อนหน้านี้เขาแสร้งซ่อนความสามารถไว้ตลอด"
"เป็นไปไม่ได้"
บุรุษอีกคนปฏิเสธทันที:"สภาพร่างกายของเขา เจ้าสำนักและผู้อาวุโสตรวจสอบมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ไม่ใช่ปลอมแน่นอน"
"เช่นนั้นก็เหลือเพียงความเป็นไปได้เดียว"
หลายคนมองตากัน ไม่พูดอะไรต่อ
แต่ในใจทุกคนก็รู้ดี
ไม่ว่าลู่โจวจะทำได้ยังไง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป สถานการณ์บนยอดเขาตานต้องเปลี่ยนไป
อัจฉริยะที่มีรากวิญญาณสวรรค์ระดับสูงสุด หากฝ่าด่านจู้จี๋ได้ ขั้นจินตันก็แทบจะการันตีได้
ส่วนขั้นอวี่อิงก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้
อัจฉริยะด้านการกลั่นยาที่อย่างน้อยจะไปถึงขั้นจินตัน สำหรับสำนักใดก็คือสมบัติล้ำค่า
ยิ่งไปกว่านั้น พรสวรรค์ด้านการกลั่นยาของลู่โจว ทั้งสำนักเสวียนเทียนก็หาคนที่สองไม่ได้
"ไป ไปที่ถ้ำของศิษย์น้องลู่ดูหน่อย"
ศิษย์แท้คนหนึ่งก้าวเท้าออกก่อน ที่เหลือก็ตามติดไป
ภายในถ้ำ
ลู่โจวเพิ่งเก็บพลังลมปราณ กำลังจะคิดหาสาเหตุการฝ่าด่าน ก็มีเสียงทุ้มต่ำดังมาจากข้างนอก
"ลู่โจว!"
ลู่โจวจำได้ว่าเป็นเสียงของเซวียนหยางเจินเหรินอาจารย์ของตน น้ำเสียงดูรีบร้อนอย่างชัดเจน
เขาลุกขึ้นยืน เดินไปที่ปากถ้ำ เปิดอาคมกั้น
ประตูหินเปิดออก เซวียนหยางเจินเหรินยืนอยู่ด้านนอก ด้านหลังยังมีผู้อาวุโสและศิษย์แท้อีกหลายคน
เมื่อเซวียนหยางเจินเหรินเห็นลู่โจว ทั้งคนก็ตะลึงงัน
ศิษย์คนนี้ เต็มไปด้วยความแตกต่างจากที่พบเมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อนราวกับคนละคน
ไม่กี่ชั่วยามก่อน ลู่โจวหน้าซีดเซียว พลังชีวิตแห้งเหี่ยว ยืนแทบไม่ไหว
แต่ตอนนี้ ลู่โจวหน้าตาแดงปลั่ง ลมหายใจยาวนาน แผ่คลื่นพลังปราณของผู้ฝึกปราณขั้นจู้จี๋ออกทั่วร่าง
ที่สำคัญกว่านั้น ฐานวิถีของลู่โจวมั่นคงอย่างยิ่ง
ความบริสุทธิ์ของพลังปราณ เกินระดับตอนที่เขาจู้จี๋ในปีนั้นเสียอีก
"เจ้า... ฝ่าด่านสำเร็จจริงหรือ?"
เซวียนหยางเจินเหรินจ้องมองลู่โจว น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย
ลู่โจวพยักหน้า:"ศิษย์บังเอิญฝ่าด่านจู้จี๋สำเร็จ"
"บังเอิญ?"
เซวียนหยางเจินเหรินสูดหายใจลึก กดความตกตะลึงในใจลง
เขามองลู่โจวอย่างละเอียด สายตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน
ร้อยกว่าปีแล้ว
ศิษย์คนนี้ติดอยู่ที่ขั้นฝึกปราณมาร้อยกว่าปี
เขาคิดหาทางทุกวิถีทาง หาวัตถุวิเศษนับไม่ถ้วน ไร้ผลทั้งหมด
ถึงขั้นเตรียมใจจะส่งศพให้ลู่โจวแล้ว
แต่ใครจะคิด ในวันสุดท้ายที่อายุขัยของลู่โจวจะหมดลง เขากลับฝ่าด่านได้
"เจ้า... ทำได้ยังไงกันแน่?"
เซวียนหยางเจินเหรินเอ่ยปากด้วยเสียงสั่นเทา ถามคำถามที่ทุกคนอยากรู้