ช่วงนี้ งานของสถานีตำรวจปลายทางก็เข้าสู่ภาวะปกติแล้ว
หลักฐานสำคัญของหานเฉิงเย่ ชิวจื้อเฉียง และผู้บริหารหลักอีกไม่กี่คน ถูกยึดไว้เกือบครบ
เบาะแสเกี่ยวกับบัญชีต่างพื้นที่ บัญชีเงินทุน และแหล่งที่มาของอุปกรณ์ ก็ถูกสรุปเป็นเอกสารการสอบสวนร่วม ส่งไปยังเขตที่รับผิดชอบต่างๆ แล้ว
หน่วยสามเป็นเพียงผู้ช่วย เหลือแต่งานประจำที่ดำเนินไปอย่างมั่นคง เฉินจี้ตงและสือหลิงก็ตั้งใจจะลาจากสถานีตำรวจปลายทางที่นี่อย่างสิ้นเชิงแล้ว
ผู้การสวีพาพวกเขาลงมาส่งที่หน้าอาคาร
"ช่วงนี้ลำบากทั้งสองคนจริงๆ ตั้งใจว่าจะเลี้ยงข้าวสักมื้อ แต่ไม่ว่างเลยสักวัน รอคดีจบลงจริงๆ ฉันจะเลี้ยงชดเชยให้แน่นอน"
เฉินจี้ตงหัวเราะเสียงดัง ตบไหล่เขาเบาๆ "เรื่องข้าวไม่ต้องแล้ว พวกนายที่สถานีปลายทางก็ไม่ได้หยุดพักเลยช่วงนี้"
ผู้การสวีโบกมือ "ไม่เหมือนกัน"
เขาผอมลงอย่างเห็นได้ชัดในไม่กี่วันนี้ ตาแดงก่ำจากการอดนอน แต่กลับพูดจามีพลังกว่าตอนรับคดีใหม่ๆ เสียอีก
"หัวหน้าฉิน พูดตามตรง ก่อนหน้านี้ผมเคยได้ยินชื่อเสียงของหน่วยสามมาก่อน แต่ได้ยินเป็นเรื่องหนึ่ง ตามพวกคุณทำงานด้วยกันเป็นอีกเรื่องหนึ่ง"
เฉินจี้ตงถ่อมตัว "คดีนี้พวกนายเป็นคนรับผิดชอบหลัก เรามาแค่ช่วย"
ผู้การสวียิ้ม "อย่าพูดแบบนั้นสิ ถ้าพูดเกรงใจแบบนี้อีก ครั้งหน้าผมคงไม่กล้าขอความช่วยเหลือ"
พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ผู้การสวีก็พูดตรงๆ ต่อไป "หัวหน้าฉิน ที่ปรึกษาสือ ผู้การหลิว ต่อจากนี้ขอให้ช่วยแนะนำพวกเราด้วยนะ พวกเราความสามารถจำกัด ต่อจากนี้คงต้องขอคำแนะนำบ่อยแน่นอน"
