พอเห็นคอมเมนต์นี้ หลินชูนั่งอยู่ที่ขอบเตียงในหอพัก น้ำตาไหลออกมาทันที
ช่วงนี้เธอพยายามทำให้ตัวเองยุ่งอยู่ตลอด
เรียนหนังสือ อ่านหนังสือ ไปเรียนชกมวย
เธอจัดตารางชีวิตให้เต็มเปี่ยม ราวกับว่าถ้าเวลาเต็มไปหมด ความทรงจำที่ยุ่งเหยิงเหล่านั้นก็จะแทรกเข้ามาไม่ได้
แต่พอมีเวลาว่าง เธอก็อดไม่ได้ที่จะเปิดดูความคืบหน้าของปัญหาการแอบถ่ายทางอินเทอร์เน็ต
ดูนครเจียงเฉิงออกประกาศรายงานการตรวจสอบทุกวัน
ดูเมืองอื่นเริ่มเรียนรู้ตาม
ดูบัญชีของสำนักงานตำรวจประจำจังหวัดทยอยแชร์ต่อ
แล้วก็เห็นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะออกประกาศ
เห็นแต่ละครั้ง เธอต้องตื่นเต้นไปนาน
ท่ามกลางผู้คนมากมาย เธอช่างเล็กนิดเดียว แต่เหมือนกับว่าเธอได้ผลักดันให้สังคมทั้งสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น
เรื่องทั้งหมดผ่านไปแค่เดือนเดียว แต่สำหรับเธอ เดือนนี้กลับผันผวนมากกว่าหนึ่งสองปีก่อนหน้านั้นเสียอีก
คืนนั้น ถ้าเธอไม่แจ้งตำรวจ ถ้าเธอไม่พยายามลองผิดลองถูกไปเรื่อย ๆ ในเวลาที่ตื่นตระหนกที่สุด จนกระทั่งใช้ทุกวิถีทางที่คิดได้ คนร้ายที่แอบถ่ายเธออาจจะไม่มีวันได้รับการลงโทษ
หรือแม้แต่เธออาจจะไม่มีวันเห็นธาตุแท้ของโจวหมิงได้ชัดเจน
เธอจะยังคงใช้ชีวิตอยู่กับความกลัวต่อไป
ห้องในโรงแรมยุนซีอาจจะยังมีแขกใหม่เข้าพักเรื่อยไป
คนกลุ่มนั้นที่ซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มแชทเพื่อดูคลิปแอบถ่าย ก็อาจจะยังจ่ายเงินพร้อมกับมองเรื่องของคนอื่นเป็นเรื่องตลก
เธออาจจะโชคร้าย แต่ในเวลาเดียวกันเธอก็โชคดี
กฎหมายไม่มีวันยอมแพ้ต่อสิ่งผิดกฎหมาย