เฉิงเจียโยวกลับไปเรียนต่อที่โรงเรียนก่อน
เมื่อแม่ลูกทั้งสองจากไป กู้เยี่ยนถิงก็สืบประวัติของครูเกษียณคนนี้
ครูเกษียณชื่อหวังหมิงเซิง อายุหกสิบสอง เพิ่งเกษียณได้ไม่นาน
ตั้งแต่จบการศึกษา เขาก็ทำงานในโรงเรียนที่เมืองเจียงเฉิงตลอด
ดูจากประวัติเพียงผิวเผิน ก็เป็นครูอาวุโสที่ทำงานในวงการการศึกษาหลายปีจริง ๆ
ภรรยาของหวังหมิงเซิงเสียชีวิตไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน เขาเลี้ยงลูกชายคนเดียวให้เติบโต
ตอนนี้ลูกชายเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว ยังไม่ได้แต่งงาน ทำงานอยู่ที่อื่น
มองแบบนี้ โครงสร้างครอบครัวของเขาค่อนข้างเรียบง่าย อยู่คนเดียวในเมืองเจียงเฉิงเป็นประจำ
หลังเกษียณเพราะว่าง เลยออกมาสอนพิเศษนักเรียน ก็ถือเป็นเรื่องปกติ
เมื่อเข้าใจข้อมูลพื้นฐานแล้ว เฉินจี้ตง สือหลิง และกู้เยี่ยนถิงสามคนก็มาถึงบ้านเหอหมิน
บ้านของเหอหมินไม่ใหญ่ อยู่ในชุมชนเก่า ห้องนอนสองห้องห้องนั่งเล่นหนึ่งห้อง
ห้องนั่งเล่นจัดได้ค่อนข้างสะอาด แต่เพราะพื้นที่เล็กมาก เลยดูคับแคบไปหน่อย
ไม่นาน ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก
เหอหมินรีบไปเปิดประตู
ประตูเปิดออก คนที่ยืนอยู่ข้างนอกก็คือหวังหมิงเซิงจริง ๆ
เหอหมินมีความเคารพคนมีการศึกษาอยู่ในใจตามธรรมชาติ เมื่อเห็นหวังหมิงเซิง ก็ยังต้อนรับอย่างอบอุ่นพาเข้ามา: "อาจารย์หวัง คุณมาแล้ว ระหว่างทางร้อนไหมคะ?"