เฟิงเยว่ปกติแล้วใช้เฉิงเจียโยวเป็นเพียงช่องทางระบายอารมณ์ เวลาอารมณ์ไม่ดีก็จะไปชกเขาหนึ่งยก พอชกเสร็จแล้วก็ไปทำอย่างอื่นต่อ
พูดอีกอย่างคือ เฟิงเยว่ไม่ได้เอาสิ่งเหล่านี้มาใส่ใจเลย ดังนั้นตอนที่ฝันเริ่มต้น เขาจึงจำไม่ได้ว่านี่คือฉากอะไร
แต่พอได้ยินเรื่องเงินจำนวนนี้ เขาก็นึกออก
ที่แท้มันคือเรื่องที่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ถึงแม้ฐานะที่บ้านของเฟิงเยว่จะค่อนข้างดี แต่พ่อแม่ก็เข้มงวดกับเขามาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งใส่ใจในเรื่องผลการเรียนของเฟิงเยว่
ตอนสอบกลางภาค อันดับของเขาตกลงไป
แม่ของเขาคิดว่าเป็นเพราะเล่นโทรศัพท์ เล่นเกม จนทำให้ผลการเรียนตก จึงตัดค่าครองชีพของเขาทันที
เฟิงเยว่ถูกใจสกินเกมที่เพิ่งออกใหม่ แต่ไม่มีเงินค่าขนม จึงต้องคิดแผนไปถึงเฉิงเจียโยว
เขาขอเงินจากเฉิงเจียโยวทั้งหมดหลายครั้ง
ครั้งแรกเฉิงเจียโยวไม่ให้ เขาก็ถูกเฟิ่งเยว่ตีไปหนึ่งยก
ครั้งที่สองเฉิงเจียโยวให้มาสองร้อยหยวน เฟิงเยว่ก็ปล่อยเขาไป และให้เขากลับไปเอามาเพิ่ม
ครั้งที่สาม ก็คือครั้งนี้ เฉิงเจียโยวยังไม่เอามาให้ เฟิงเยว่ก็เลยตีเขาอีกหนึ่งยกอย่างหนัก
พอนึกถึงตอนนี้ เฟิงเยว่ก็เริ่มรู้สึกใจไม่ดีขึ้นมาทันที
ถ้าเขาจำไม่ผิด สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปคือ...
วินาทีถัดมา เขาก็ได้ยินอีกตนหนึ่งของตัวเองพูดขึ้นว่า "ซุนลี่หยาง ฉันจำได้ว่าตอนเช้านายไปซื้อกาวหนึ่งขวดที่ร้านสะดวกซื้อใช่ไหม?"
"ฉันว่าไอ้ปากนี่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร ถ้าไม่รู้จักขอเงินจากที่บ้าน ก็ปิดมันให้ตายไปเลยดีกว่า"
เฟิงเยว่เริ่มดิ้นรนทันที
ฝั่งซุนลี่หยางและหม่าซาโอ ราวกับได้ยินความคิดสนุก ๆ เข้ามา ต่างจ้องเขาด้วยสีหน้าเล่นสนุก