เลขานุการเชิ่นมองเงาสองร่างที่ค่อนข้างพร่าในโทรศัพท์ สีหน้าเหมือนคนท้องผูก
โจวผู้ช่วยเดินเข้ามาถาม “เป็นอะไรไป?”
“หลักฐานว่าคุณเสิ่นนอกใจน่ะค่ะ ดูสิ ถึงภาพจะไม่ค่อยชัด แต่เสียงก็ชัดเจนดี” เลขานุการเชิ่นลังเล “ฉันควรบอกเลขานุการเจียงแบบอ้อม ๆ ยังไงดีคะ?”
โจวผู้ช่วยตอบ “คุณให้คุณเคอเป็นคนร้ายก็ได้นี่”
เลขานุการเชิ่นหวาดหวั่น “ฉันจะกล้าทำได้ยังไงคะ?”
“ไม่แน่ว่าคุณเคออาจจะเต็มใจก็ได้นะ?” โจวผู้ช่วยยิ้มตาหยี
เลขานุการเชิ่นครุ่นคิดอย่างละเอียด “โจวผู้ช่วย เราเป็นเพื่อนร่วมงานกันมาตั้งหลายปี คุณช่วยบอกใบ้อะไรฉันหน่อยได้ไหม? คุณเคอของเรากับเลขานุการเจียง...”
โจวผู้ช่วยเพียงยิ้ม
เลขานุการเชิ่นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “งั้นฉันให้เลขานุการกวนมาถามคุณเองแล้วกัน”
สิ่งที่โจวผู้ช่วยทนไม่ไหวที่สุดก็คือความตื๊อของเลขานุการกวน
“คุณเอาไปให้คุณเคอดูสิ แล้วดูว่าคุณเคอจะให้รางวัลหรือลงโทษคุณ แค่นี้ก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอ?”
“ได้ค่ะ!” เลขานุการเชิ่นถือโทรศัพท์ไปหาคุณเคอ ระหว่างทางเจอภรรยาประธานกรรมการกับคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเคอ จึงหยุดทักทายทันที
หลังจากทักทายกันพอหอมปากหอมคอ คุณหญิงเหนียนก็ถามขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า “เลขานุการเจียงที่ฉงอวี่เพิ่งรับเข้ามาใหม่ พวกคุณเข้ากันได้ดีไหม?”
คุณหญิงเหนียนเคยพบเลขานุการเจียงมาแล้ว ไม่ได้คุณหนูใหญ่พาไปรู้จัก ก็คงเป็นคุณเคอพาไป
ไม่ว่าจะเป็นกรณีไหน ความหมายของคำถามคุณหญิงเหนียนก็คืออยากรู้ว่าเลขานุการเจียงเป็นคนอย่างไร และลึกลงไปอีกหน่อย ก็คงอยากรู้ว่าเลขานุการเจียงกับคุณเคอเป็นอะไรกัน
“เลขานุการเจียงพูดน้อย แต่ความสามารถสูงมากค่ะ ก่อนหน้านี้ก็เป็นเลขานุการเจียงที่พบจุดบกพร่องในเอกสารประมูลของโครงการหนึ่งในบริษัท”