หลังจากลากอวนอยู่นานกว่าสิบนาที ในที่สุดถุงอวนกลางทะเลก็โผล่พ้นผิวน้ำ
ทุกคนพากันไปยืนล้อมข้างกราบเรือ ต่างชะเง้อมองถุงอวนอย่างใจจดใจจ่อ
ถุงอวนพองตุงจนแทบเต็มไปด้วยสัตว์น้ำที่จับได้อัดแน่นอยู่ข้างใน อย่างน้อยก็น่าจะหนักห้าหรือหกพันจิน
จางเสี่ยวหลงเปิดเครื่องกว้าน ยกถุงอวนขึ้นมาบนดาดฟ้า
จากนั้นเกาเทียนเฉียงก็หยิบตะขอเหล็ก เดินไปที่ก้นถุงอวนแล้วออกแรงดึง
เสียงน้ำกระฉอกดังซ่า สัตว์น้ำหนักหกหรือเจ็ดพันจินก็ทะลักออกจากถุงอวน แผ่เต็มดาดฟ้าในพริบตา
ปลาที่จับได้ในอวนเที่ยวนี้มีหลายชนิดปะปนกัน อย่างน้อยก็ห้าหรือหกชนิด ในหมู่ปลาพวกนั้นมีปลาเนื้อสีทองปะปนอยู่ไม่น้อย
ปลาเนื้อสีทองเหล่านี้มีลำตัวยาวเรียว เกล็ดละเอียดและสมบูรณ์ ขนาดตัวพอเหมาะ แม้แต่ตัวที่เล็กที่สุดก็หนักเกินหนึ่งจิน ส่วนตัวใหญ่หนักเกือบสามหรือสี่จิน
เกาเทียนเฉียงตาเป็นประกาย รีบหยิบปลาสีทองตัวหนึ่งขึ้นมาพินิจดูอย่างละเอียด
“ปลาเหลืองใหญ่!”
ปลาเนื้อสีทองที่ปะปนอยู่ในกองปลาเหล่านี้ ที่แท้ก็เป็นปลาเหลืองใหญ่จริง ๆ!
“ฮ่า ๆ! ที่นี่มีปลาเหลืองใหญ่จริงด้วย! คราวนี้พวกเรารวยแล้ว!”
จางเสี่ยวหู่ยกปลาเหลืองใหญ่ตัวหนึ่งที่หนักกว่าสี่จินขึ้นมาจากกองปลา ยิ้มจนปากแทบฉีกถึงใบหู
จางเสี่ยวหลงเองก็นั่งยองอยู่ข้างกองปลา คัดปลาเหลืองใหญ่ทีละตัวออกมา
“หนึ่งตัว สองตัว สามตัว...”
“โห! ปลาเหลืองใหญ่ที่จับได้จากอวนเที่ยวนี้มีไม่น้อยเลย อย่างน้อยก็สองหรือสามร้อยตัว!”