หาของทะเลจนร่ำรวย: แขนซ้ายมีเจ้าแม่หม่าโจ้ว แขนขวามีพญามังกร

ตอนที่ 117 ปลาจานดำแสนอร่อย

6 นาที· 1.4K คำ

เกาเทียนเฉียงเห็นทุกคนกำลังยิ้มแย้ม ก็หัวเราะแล้วกล่าวว่า “เอาละ! อย่ามัวแต่ดีใจ รีบคัดแยกกันเร็วเข้า ปลาจานดำเป็นปลาที่บอบบาง ทิ้งไว้นอกน้ำนานเกินไปก็ไม่สดแล้ว!”

ปลาจานดำเป็นปลาที่บอบบางมาก เมื่อนำขึ้นจากน้ำก็จะตายในเวลาไม่นาน ต้องรีบนำเข้าห้องเย็นเพื่อแช่รักษาความสดทันที

จางเสี่ยวหลงได้ยินดังนั้นก็รีบสั่งจางเสี่ยวหู่ว่า “เสี่ยวหู่ พาอาเจี๋ยกับคนอื่น ๆ ไปยกตะกร้าปลากับถุงน้ำแข็งทั้งหมดออกมาจากห้องเก็บของในเรือ แล้วรีบคัดปลาจานดำพวกนี้เข้าห้องเย็นให้เร็วที่สุด!”

“ได้!”

จางเสี่ยวหู่พยักหน้า ก่อนจะเรียกโจวเจี๋ยกับคนอื่น ๆ ให้ไปช่วยกันยกตะกร้าปลากับถุงน้ำแข็งในห้องเก็บของ

เมื่อเทียบกับเรือลำเก่าแล้ว จุดเด่นที่สุดของเรือผิงอันคือห้องเก็บปลาในเรือมีระบบทำความเย็น ช่วยแช่แข็งสัตว์น้ำที่จับได้เพื่อรักษาความสดได้ทันที จึงคงความสดใหม่ของสัตว์น้ำไว้ได้มากที่สุด

หลังจากทุกคนยกตะกร้าปลากับถุงน้ำแข็งออกมา ก็พากันนั่งยอง ๆ บนดาดฟ้าแล้วช่วยกันคัดปลาจานดำที่กองอยู่ตรงนั้นอย่างวุ่นวาย

ราคาของปลาจานดำขึ้นอยู่กับขนาด ยิ่งตัวใหญ่ ราคาก็ยิ่งสูง

ดังนั้นตอนคัดจึงต้องแบ่งตามขนาดอย่างเคร่งครัด

ทุกคนใช้ขนาด 2 ชั่งเป็นเกณฑ์ ตัวที่หนักตั้งแต่ 2 ชั่งขึ้นไปกองหนึ่ง ส่วนตัวที่หนักไม่ถึง 2 ชั่งก็แยกไว้อีกกอง

ส่วนปลาจานดำที่ถูกกดจนช้ำหรือมีสภาพไม่สวย ก็แยกออกมาเก็บไว้ต่างหาก

แม้ปลาจานดำพวกนี้จะเสียสภาพไปบ้าง แต่รสชาติไม่ได้รับผลกระทบ ยังกินได้ตามปกติ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป