ท่ามกลางสายตาคาดหวังของทุกคน อวนลากในทะเลก็ถูกดึงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
พอถุงอวนโผล่พ้นผิวน้ำ ทุกคนบนดาดฟ้าก็อดอุทานออกมาไม่ได้ แต่ละคนมีแววตาตื่นเต้นยินดี
“ฮ่า ๆ อวนนี้ก็ได้ของเพียบอีกแล้ว!”
“บ้าเอ๊ย! อวนนี้คงหนักสัก 3,000-3,500 กิโลกรัมได้มั้ง!”
“3,000-3,500 กิโลกรัมอะไรกัน! ตาบอดหรือไง! อวนนี้อย่างน้อยก็หนัก 5,000 กิโลกรัมแล้ว!”
“สวรรค์คุ้มครอง! ขอให้อวนนี้ได้ของมีค่ามาบ้างเถอะ!”
จางเสี่ยวหลงเดินไปข้างเครน สตาร์ตเครื่องยกถุงอวนขึ้นจากทะเล แล้วย้ายมาวางบนดาดฟ้า
จากนั้นเขาก็ถูมือ เดินตรงไปข้างถุงอวนอย่างอดใจรอไม่ไหว
ในฐานะรองกัปตันเรือผิงอัน อวนรอบที่สองนี้ย่อมเป็นหน้าที่ของเขาที่จะแกะ
“เจ้าแม่มาจู่โปรดคุ้มครอง! ขอให้อวนนี้มีของดี ๆ ขึ้นมาด้วยเถอะ!”
จางเสี่ยวหลงอธิษฐานในใจเงียบ ๆ แล้วหยิบตะขอเหล็กขึ้นมา ดึงเชือกปล่อยที่ก้นถุงอวนออก
ชั่วพริบตาต่อมา ปลาทะเลจำนวนมากก็ทะลักออกจากถุงอวน
ปลาพวกนี้มีลำตัวสีแดงสด แบนข้าง สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือดวงตาคู่โตกลมแทบกินพื้นที่ครึ่งหัว
“ปลาตาโต!”
แววดีใจวาบผ่านดวงตาของจางเสี่ยวหลง
ปลาทะเลตรงหน้าเหล่านี้คือปลาตาโตอย่างไม่ต้องสงสัย!
ปลาตาโตมีชื่อวิชาการว่าปลากะพงตาโต ชาวประมงบางพื้นที่ก็เรียกว่าปลากะพงตาทอง
ปลาชนิดนี้ได้ชื่อมาจากดวงตาที่ใหญ่เป็นพิเศษ ลำตัวแบนข้างและยาวรี สีแดงสดทั่วทั้งตัว ครีบหลังกับครีบก้นมีหนามแข็งอยู่หลายก้าน เมื่อโตเต็มที่อาจยาวได้ราว 40 เซนติเมตร