หลังพิธีขอพรสิ้นสุดลง ทุกคนก็เก็บข้าวของขึ้นเรือผิงอัน
เกาเทียนเฉียงเดินเข้าไปในห้องบังคับเรือ แล้วสตาร์ตเรือประมง
เครื่องยนต์เว่ยไฉ 6170 สองเครื่องส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ เรือผิงอันค่อย ๆ แล่นออกจากท่า มุ่งหน้าไปทางเกาะเชียนซิงทางตอนเหนือของอ่าวเยว่หยา
การออกทะเลครั้งนี้ เกาเทียนเฉียงตั้งใจจะไปจับปลาในน่านน้ำรอบเกาะเชียนซิง
เกาะเชียนซิงตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอ่าวเยว่หยา เป็นหมู่เกาะที่ประกอบด้วยเกาะเล็กใหญ่หลายสิบเกาะ
เกาะเหล่านี้กระจายตัวอยู่บนผืนน้ำสีครามราวกับดวงดาว จึงได้ชื่อว่าเกาะเชียนซิง
น่านน้ำรอบเกาะเชียนซิงลึกและมีกระแสน้ำเชี่ยว ทั้งยังมีเหยื่อปลาอุดมสมบูรณ์ เป็นแหล่งประมงที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งใกล้อ่าวเยว่หยา
ทุกปีในช่วงฤดูกาลนี้ เรือประมงจำนวนมากจะมุ่งหน้ามาจากทั่วทุกสารทิศ แล้วทอดแหจับปลาอยู่รอบเกาะเชียนซิง
วันนี้อากาศกลางทะเลดีมาก!
เกาเทียนเฉียงกับพวกเพิ่งออกจากท่าได้ไม่นาน ดวงอาทิตย์ก็โผล่พ้นขอบฟ้า
แสงแดดสีทองสาดลงบนผิวน้ำที่ระยิบระยับ งดงามจับตา
โจวเจี๋ยกับคนอื่น ๆ ยืนอยู่หัวเรือ มองทิวทัศน์อันงดงามกลางทะเล แววตาแต่ละคนเต็มไปด้วยความคาดหวัง
“วันนี้อากาศดีจริง ๆ! เหมาะกับการออกทะเลที่สุด!”
“ฉันรู้สึกว่าเที่ยวนี้เราต้องได้ของดีติดมือกลับไปแน่!”
“ยังต้องให้บอกอีกหรือ! มีพี่เฉียงคุมเรืออยู่ เที่ยวไหนบ้างที่เราไม่กลับมาพร้อมปลาเต็มลำ!”
เกาะเชียนซิงอยู่ไกลจากท่าเรืออ่าวเยว่หยา เกาเทียนเฉียงกับพวกใช้เวลาเดินทางกว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ไปถึงน่านน้ำรอบเกาะ