วันนี้อากาศกลางทะเลดีมาก ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆ ลมพัดเอื่อย แดดส่องสว่าง
ทะเลสีครามกว้างไกลสุดสายตา ราวกับอัญมณีสีน้ำเงินใสกระจ่างที่ประดับอยู่ระหว่างผืนฟ้ากับผืนดิน
หลังออกจากท่าเรือ เกาเทียนเฉียงก็ขับเรือตกปลา มุ่งหน้าไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวเยว่หยา
โม่เหวินฮ่าวกับคนอื่น ๆ มารวมตัวกันที่หัวเรือ มองทิวทัศน์งดงามรอบด้าน ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มสดใส
“ทิวทัศน์ที่นี่สวยจริง ๆ!”
หลิวลี่น่าพิงกราบเรือ ปล่อยให้ลมทะเลเย็นสบายพัดผ่าน ดวงตาเผยแววตื่นตะลึง
เธอไม่คิดเลยว่าทิวทัศน์ของอ่าวเยว่หยาจะงดงามขนาดนี้ ราวกับแดนสวรรค์บนโลกมนุษย์
โม่เหวินฮ่าวที่อยู่ข้าง ๆ อดทอดถอนใจไม่ได้ “ไม่คิดเลยว่าประเทศเราจะมีอ่าวสวย ๆ แบบนี้ด้วย!”
ก่อนหน้านี้เวลาออกทะเลเที่ยว เขามักไปเมืองท่องเที่ยวชื่อดังในต่างประเทศ อย่างฮาวายหรือบาหลี
สิ่งอำนวยความสะดวกด้านการท่องเที่ยวของอ่าวเยว่หยาอาจสู้เมืองเหล่านั้นไม่ได้ แต่ทิวทัศน์กลับไม่ด้อยไปกว่ากันเลย แถมยังงดงามกว่าเสียอีก!
ถ้าพัฒนาสถานที่แบบนี้ให้ดี ในอนาคตต้องกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวชื่อดังได้แน่นอน
ระหว่างที่ทุกคนพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน เรือตกปลาก็มาถึงบริเวณแนวโขดหินอย่างรวดเร็ว
แนวโขดหินแห่งนี้อยู่ในน่านน้ำทางตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวเยว่หยา ไม่ไกลจากชายฝั่งนัก
มีปลาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นปลากะรัง ปลาจาน หรือปลากะพงทะเล จึงเป็นจุดตกปลาชั้นยอด