เมื่อได้ยินคำชมจากจางไห่เฟิง เกาเทียนเฉียงก็ยิ้ม ก่อนยื่นถุงตาข่ายให้จางเสี่ยวหลงพลางกล่าวว่า “ฉันแค่โชคดีเท่านั้นเอง!”
“พี่หลง ช่วยจัดการกุ้งมังกรเขียวกับปลาเก๋าพวกนี้ที เดี๋ยวเราจะเอาไปย่างกินกัน!”
“ได้!”
จางเสี่ยวหลงรับถุงตาข่ายไป แล้วนั่งยอง ๆ จัดการอาหารทะเลบนชายหาด
เกาเทียนเฉียงตัดเนื้อปลาจวดปากเหลืองจากบนเรือมาอีกชิ้น เตรียมเอาไปย่างกินด้วยกัน
พอก่อไฟเสร็จ ทุกคนก็มานั่งล้อมกองไฟแล้วเริ่มย่างอาหาร
จางเสี่ยวหลงใช้ไม้เสียบกุ้งมังกรเขียวกับปูดอกแดง ก่อนนำไปย่างบนไฟ จากนั้นก็ใช้หินต่อเป็นเตาย่างแบบง่าย ๆ แล้ววางปลาเก๋าหนูกับเนื้อปลาจวดปากเหลืองไว้บนนั้น
แม้จะไม่มีเครื่องปรุงอะไรซับซ้อน แต่เพราะวัตถุดิบสดใหม่มาก กุ้งมังกรเขียวกับปลาเก๋าที่นำมาย่างจึงยังคงมีรสชาติอร่อยเลิศ
เนื้อกุ้งมังกรเขียวแน่นเด้ง ย่างจนผิวด้านนอกเกรียมกรอบเล็กน้อย พอกัดเข้าไป เนื้อข้างในยังขาวฉ่ำ
เนื้อปลาเก๋านุ่มละเอียด ใช้ตะเกียบคีบก็แทบจะแตกเข้าปากแล้วมีรสหวานสดชื่น
ส่วนปลาเก๋าหนูยิ่งนุ่มจนแทบไม่น่าเชื่อ เกาเทียนเฉียงพลิกมันแค่ครั้งเดียวก็รีบยกลง กลัวว่าจะย่างนานเกินไป
“อร่อย! อร่อยมาก!”
จางไห่เฟิงกินเนื้อปลาไปพลางพูดเสียงอู้อี้ไปพลางว่า “ปลาเก๋าหนูนี่อร่อยกว่าที่ฉันเคยกินในร้านอาหารไม่รู้กี่เท่า!”
โม่เหวินฮ่าวพยักหน้าเห็นด้วย “วัตถุดิบสดใหม่ ทำยังไงก็อร่อย!”
“เทียนเฉียง ฝีมือหาของทะเลของนาย ทำเอาฉันยอมรับจากใจจริงแล้ว!”