หลังตกลงซื้อขายกันเรียบร้อย โม่เหวินฮ่าวก็พาเกาเทียนเฉียงไปธนาคารด้วยตัวเอง แล้วโอนเงินจำนวน 2,680,000 หยวนเข้าบัญชีของเกาเทียนเฉียงในคราวเดียว
เมื่อเห็นยอดเงินในบัญชี หัวใจของเกาเทียนเฉียงก็เต้นเร็วขึ้นเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้
เมื่อนับรวมเงินเก็บที่สะสมไว้ก่อนหน้านี้กับหุ้นมูลค่าหนึ่งล้านหยวน ตอนนี้ทรัพย์สินทั้งหมดของเขาก็มีมูลค่าเกิน 4 ล้านหยวนแล้ว
ในปี 1998 เงิน 4 ล้านหยวนมีความหมายแค่ไหนกัน?
บ้านในโครงการจัดสรรใจกลางเมืองจิงไห่สักหลังก็มีราคาแค่แสนกว่าหยวนเท่านั้น
เงิน 4 ล้านหยวนซื้อบ้านได้หลายสิบหลังเลยทีเดียว!
เกาเทียนเฉียงสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามข่มความตื่นเต้นในใจ
สำหรับโม่เหวินฮ่าวแล้ว เงินก้อนนี้อาจไม่สลักสำคัญอะไร แต่กลับมากพอจะพลิกชะตาชีวิตของคนทั้งครอบครัวเขาได้อย่างสิ้นเชิง
หลังโอนเงินเสร็จ เวลาก็ล่วงเลยมาถึงหกโมงเย็นแล้ว
เมื่อเดินออกจากธนาคาร โม่เหวินฮ่าวก็ตบไหล่เกาเทียนเฉียงเบา ๆ พลางยิ้มเอ่ยว่า
“เทียนเฉียง จิงไห่เพิ่งเปิดร้านอาหารทะเลหรูแห่งใหม่ ได้ยินว่าอาหารอร่อยมาก”
“คืนนี้ฉันเลี้ยงเอง ไปลองด้วยกันเถอะ!”
เกาเทียนเฉียงกล่าวว่า “พี่โม่ มื้อนี้ให้ผมเลี้ยงเถอะ! พี่ดูแลผมมาตั้งมาก ผมยังไม่มีโอกาสขอบคุณพี่เลย”
โม่เหวินฮ่าวโบกมือ “คนกันเองทั้งนั้น จะเกรงใจกันทำไม นาน ๆ ทีนายจะมาจิงไห่สักครั้ง ในฐานะเจ้าบ้าน ยังไงฉันก็ต้องต้อนรับให้ดี!”
พูดจบ โม่เหวินฮ่าวก็พาเกาเทียนเฉียงขึ้นรถหรูหัวเสือ มุ่งหน้าไปยังใจกลางเมืองจิงไห่
ไม่นาน ทั้งสองก็มาถึงหน้าร้านอาหารแห่งใหม่