หลังจากตรวจนับของที่จับมาได้เรียบร้อย โจวเฉาเซิงก็พูดกับเกาเทียนเฉียงว่า “เทียนเฉียง ตอนนี้ร้านฉันไม่มีเงินสดมากขนาดนั้น!”
“พรุ่งนี้เช้าค่อยแวะมาหาฉันนะ!”
“แล้วฉันจะไปธนาคารกับนาย โอนเงินให้นาย!”
“ไม่มีปัญหา!”
เกาเทียนเฉียงยิ้มพลางพยักหน้า
เขากับโจวเฉาเซิงร่วมงานกันมาหลายครั้งแล้ว!
เขาไว้ใจนิสัยใจคอของโจวเฉาเซิงมาก
หลังจากเกาเทียนเฉียงคุยเล่นกับโจวเฉาเซิงและจ้าวตงไหลอยู่สองสามคำ ก็ลุกขึ้นขอตัวกลับ
ระหว่างทางกลับ เกาเทียนเฉียงพูดกับสองพี่น้องจางเสี่ยวหลงว่า “พี่หลง พี่หู่ พรุ่งนี้เช้าเราไปถอนเงินที่อำเภอด้วยกัน พอได้เงินแล้วค่อยแบ่งกันคนละครึ่ง!”
จางเสี่ยวหลงกำลังสูบบุหรี่อยู่ พอได้ยินดังนั้นก็สะบัดก้นบุหรี่ออกนอกหน้าต่างรถทันที แล้วส่ายหน้า “ไม่ได้ ส่วนแบ่งครึ่งหนึ่งมากเกินไป!”
“พวกเราเอาแค่สามส่วนก็พอ!”
“อีกเจ็ดส่วนเป็นของนายทั้งหมด!”
“สามส่วน?”
เกาเทียนเฉียงชะงักไปทันที
เขานึกว่าจางเสี่ยวหลงอยากได้มากกว่านี้ ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะเอาแค่สามส่วน
“พี่หลง แบบนี้ก็ไม่สนุกแล้วสิ!”
เกาเทียนเฉียงขมวดคิ้วพูดว่า “เที่ยวทะเลคราวนี้ ทั้งเรือทั้งคนก็เป็นของพี่ ค่าน้ำมันพี่ก็ออกให้ก่อน ผมกับพี่เซิ่งแค่ช่วยออกแรงนิดหน่อย จะเอาตั้งเจ็ดส่วนได้ยังไง!”
“เทียนเฉียง ฟังฉันก่อน!”
จางเสี่ยวหลงหันมา มองเกาเทียนเฉียงอย่างจริงจัง “วันนี้ที่เราหาเงินได้มากขนาดนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะนาย!”