เมื่อได้ยินว่าไข่มุกดำเม็ดนี้ขายได้ถึง 300,000 หยวน ดวงตาของเกาเทียนเฉียงก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เขาหันไปพูดกับโม่เหวินฮ่าวว่า 「พี่โม่ พี่จะรับซื้อไข่มุกดำเม็ดนี้ไหมครับ」
โม่เหวินฮ่าวประคองไข่มุกดำไว้ในมือแล้วพยักหน้า 「รับสิ! รับแน่นอน!」
「ไข่มุกดำเม็ดนี้ผมให้ 300,000 หยวน พี่ว่าไง」
「ไม่มีปัญหา!」
เกาเทียนเฉียงพยักหน้าโดยไม่ลังเล
「งั้นตกลงตามนี้!」
โม่เหวินฮ่าวพูดอย่างดีใจ 「กลับไปแล้วฉันจะโอนเงินให้นายทันที!」
เกาเทียนเฉียงโบกมือพลางยิ้ม 「ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องรีบ พี่จะโอนเมื่อไรก็ได้」
เขากับโม่เหวินฮ่าวร่วมงานกันมาหลายครั้งแล้ว!
ความไว้เนื้อเชื่อใจกันแค่นี้ยังมีอยู่!
พอเห็นเกาเทียนเฉียงผ่าเจอไข่มุกดำที่มีราคาขนาดนี้ ทุกคนก็ฮึกเหิมขึ้นมาก ต่างพากันผ่าหอยมุกปีกดำต่อ
แต่ถึงจะผ่าหอยมุกปีกดำที่เหลือจนหมด ก็ไม่มีใครเจอไข่มุกดำเม็ดที่สามอีก
จางไห่เฟิงโยนเปลือกหอยเปล่าตัวสุดท้ายลงบนชายหาด ก่อนจะทรุดนั่งลงบนพื้นทรายด้วยสีหน้าผิดหวัง 「หอยมุกปีกดำตั้งร้อยกว่าตัว ได้ไข่มุกดำมาแค่สองเม็ดเอง อัตราการได้ไข่มุกต่ำเกินไปแล้วมั้ง!」
หลิวลี่น่ากับคนอื่น ๆ ก็ผิดหวังไม่แพ้กัน
พวกเธออยากผ่าเจอไข่มุกดำอีกเม็ด จะได้เอากลับไปอวดคนที่บ้าน!
ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะไม่ได้อะไรเลย!
โม่เหวินฮ่าวปัดทรายออกจากมือแล้วลุกขึ้นพูด 「เอาละ อย่ามัวห่อเหี่ยวกันเลย!」
「ยังพอมีเวลา ไปดำน้ำกันอีกสักพักเถอะ!」