โลมาที่อยู่บนผิวน้ำมีลำตัวเพรียวลู่ไปตามน้ำ หลังสีเทาเข้ม ส่วนท้องสีขาว ปากสั้นและหนา ดูราวกับกำลังยิ้ม
พอเห็นโลมาเหล่านี้ ดวงตาของเกาเทียนเฉียงก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
“โลมาปากขวด!”
โลมาตรงหน้าเป็นสัตว์ที่ขึ้นชื่อในท้องทะเล ทั้งยังได้รับฉายาว่านางฟ้ารอยยิ้มแห่งท้องทะเล—โลมาปากขวด!
โลมาปากขวดเป็นหนึ่งในสัตว์ที่ฉลาดที่สุดในทะเล สมองของพวกมันยังมีขนาดใหญ่กว่ามนุษย์เสียอีก และสามารถสื่อสารกันอย่างซับซ้อนผ่านท่าทางกับเสียง
ฝูงโลมาปากขวดนี้มีอยู่ราวสิบกว่าตัว พวกมันว่ายน้ำอย่างรวดเร็วบนผิวน้ำ ไล่ฝูงปลาตัวเล็กให้หนีเตลิดไปคนละทิศละทาง
โลมาผลัดกันพุ่งเข้าใส่ฝูงปลา อ้าปากกลืนปลาตัวเล็กลงไป พอกินเสร็จก็โผล่ขึ้นมาหายใจ พร้อมส่งเสียงร้องอย่างร่าเริง
เมื่อเห็นฝูงโลมาปากขวด เกาเทียนเฉียงก็ตื่นเต้นจนแทบอดใจไม่ไหว รีบเรียกทุกคนให้ลุกขึ้นทันที
“รีบลุกเร็ว! มีฝูงโลมา!”
จางเสี่ยวหลงวิ่งไปที่หัวเรือ พอเห็นเข้าดวงตาก็เป็นประกาย “โลมาปากขวดนี่นา! เร็ว ตามพวกมันไป!”
โลมาปากขวดเป็นสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นฝูง พวกมันมักล่าเหยื่อเป็นกลุ่ม ไล่จับฝูงปลาในทะเล
ในหมู่ชาวประมงมีคำกล่าวอยู่ว่า หากพบฝูงโลมากลางทะเล เพียงตามพวกมันไปก็จะเจอฝูงปลา
จางเสี่ยวหู่ตบกราบเรืออย่างตื่นเต้นแล้วพูดว่า “ได้ยินชาวประมงรุ่นเก่าบอกว่า ฝูงโลมาเป็นสัญลักษณ์แห่งโชคดี! ตามโลมาไป รับรองได้ปลาเต็มอวน!”
เกาเทียนเฉียงเองก็รู้เรื่องนี้ดี เขารีบเข้าไปในห้องบังคับเรือ สตาร์ตเครื่องยนต์ แล้วขับเรือประมงรักษาระยะห่าง ตามหลังฝูงโลมาปากขวดไป