พอได้ยินเสียงร้องตกใจของฉินเทียนเป่า ทุกคนก็หันไปมองทันที
ฉินเทียนเป่ากำลังตื่นเต้นสุดขีด เขาช้อนปลาทะเลตัวหนึ่งขึ้นมาจากน้ำ ตัวมันหนักกว่าหนึ่งกิโลกรัมเล็กน้อย
ปลาทะเลตัวนี้มีลำตัวแบนกลมและกว้างหนา สีดำอมม่วงเข้มทั่วทั้งตัว เกล็ดหยาบและแน่น แต่ละเกล็ดมีจุดดำเล็ก ๆ ครีบหลังตั้งชันด้วยก้านแหลมแข็ง ส่วนหางสะบัดผิวน้ำไม่หยุด พละกำลังน่าทึ่งทีเดียว
เมื่อเห็นปลาตัวนั้น ดวงตาของเกาเทียนเฉียงก็เป็นประกายขึ้นทันที
ฉินเทียนเป่าจำไม่ผิด!
ปลาทะเลตรงหน้าเป็นปลาขนดำจริง ๆ!
ชื่อทางวิทยาศาสตร์ของปลาขนดำคือปลาปันจี๋ ยังมีชื่อเรียกอีกว่า ปลาแตงโมและปลาผัก
เนื้อของมันแน่นเด้ง สัมผัสนุ่มละมุน ทั้งยังมีรสหวานสดชื่นของทะเล จัดเป็นปลาทะเลชั้นดีที่มีรสชาติอร่อยเลิศ
ปลาขนดำมีจำนวนน้อยและจับได้ยาก ราคาจึงสูงมาโดยตลอด
ในยุคหลัง ปลาขนดำธรรมชาติมีราคาสูงถึงกิโลกรัมละสี่ถึงห้าร้อยหยวน แพงกว่าปลากะรังบางชนิดเสียอีก
แม้ตอนนี้ราคาปลาขนดำจะยังไม่แพงเท่ายุคหลัง แต่ก็ตกกิโลกรัมละร้อยกว่าหยวนแล้ว
“เทียนเป่า นายมันโชคดีชะมัด! จับปลาราคาแพงขนาดนี้ได้ด้วย!”
เกาเทียนเซิ่งมองปลาขนดำในมือฉินเทียนเป่าอย่างอิจฉาสุด ๆ
“ฮ่า ๆ นี่แหละฝีมือ!”
ฉินเทียนเป่าหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ ก่อนโยนปลาขนดำในมือลงถังน้ำข้าง ๆ แล้วเอื้อมมือลงไปคลำในแอ่งน้ำอีกครั้ง
ในแอ่งน้ำแห่งนี้มีของดีมากกว่าที่เกาเทียนเฉียงกับพวกคาดคิดไว้เสียอีก
ฉินเทียนเป่าจับปลาขนดำได้ไม่นาน เกาเทียนเซิ่งก็ตะโกนขึ้นด้วยความดีใจ