ตอนที่เกาเทียนเฉียงกับพวกกลับถึงบ้าน โจวกุ้ยหลานกำลังก่อไฟทำอาหารอยู่
เกาเทียนเฉียงจัดการปลาหมึกยักษ์ ปูแดงเกราะชาด และปลาตัวเล็กตัวน้อยที่จับได้วันนี้จนสะอาด แล้วลงมือทำอาหารมื้อใหญ่
จากนั้นเขายังให้เกาเทียนเซิ่งไปซื้อโซดามาหนึ่งลังจากร้านขายของชำ
คนในครอบครัวกับพี่น้องฉินเสวี่ยนั่งล้อมวงกันอยู่ในลานบ้าน กินมื้ออาหารอย่างครึกครื้น
หลังมื้อเย็น เวลาก็ล่วงเลยไปจนเกินสามทุ่มแล้ว
พี่น้องฉินเสวี่ยดูโทรทัศน์ที่บ้านเกาเทียนเฉียงอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะกลับไป
พรุ่งนี้เช้ายังต้องออกทะเล เกาเทียนเฉียงจึงอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วก็เข้านอนแต่หัวค่ำ
คืนนั้นผ่านไปอย่างสงบ
เช้าวันถัดมา ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง เกาเทียนเฉียงก็จัดเตรียมข้าวของเรียบร้อย แล้วพาเกาเทียนเซิ่งขนของทะเลที่จับได้เมื่อวานไปยังท่าเรืออ่าวเยว่หยา
เวลานี้จางเสี่ยวหลงกับจางเสี่ยวหูพาลูกน้องสองสามคนมารออยู่ที่ท่าเรือแล้ว
พอเห็นเกาเทียนเฉียงมา สองพี่น้องจางเสี่ยวหลงก็รีบยิ้มแย้มเดินเข้ามาต้อนรับ ยื่นบุหรี่ให้เขาพร้อมทักทายอย่างเป็นกันเอง
“เทียนเฉียง มาแล้วหรือ!”
จางเสี่ยวหูมองเกาเทียนเซิ่งที่ยืนอยู่ข้างเกาเทียนเฉียง แล้วยิ้มถามว่า “อาเซิ่ง สูบบุหรี่ไหม เอาสักมวนหรือเปล่า?”
เกาเทียนเซิ่งเพิ่งยื่นมือจะรับ ก็ถูกเกาเทียนเฉียงปรายตามองใส่ จึงชักมือกลับแล้วเกาหัวแกรก ๆ อย่างเก้อเขิน “ไม่...ไม่สูบครับ ขอบคุณพี่หู่!”
จางเสี่ยวหลงยิ้มพลางบอกเกาเทียนเฉียงว่า “เทียนเฉียง ฉันเตรียมเรือกับคนไว้พร้อมแล้ว พวกเราออกเดินทางได้ทุกเมื่อ!”
พูดจบเขาก็หันไปกวักมือเรียกลูกน้องที่อยู่ด้านหลัง “เข้ามารู้จักกันหน่อย นี่พี่น้องของฉัน เกาเทียนเฉียง ต่อไปเรียกพี่เฉียงก็พอ!”