สองพี่น้องเกาเทียนเฉียงปั่นรถคุยกันไป ไม่นานก็ถึงตัวอำเภอและมาหยุดที่หน้าร้านอาหารหงซิง
ตอนนั้นพนักงานของร้านอาหารหงซิงกำลังปีนบันไดแขวนป้ายผ้าไว้เหนือประตูร้าน
เกาเทียนเฉียงเงยหน้ามอง เห็นข้อความบนป้ายเขียนต้อนรับคณะผู้บริหารกลุ่มบริษัทเกาสาขาเกาะฮ่องกง มาเยือนอำเภอของเราเพื่อสำรวจและลงทุน
สองข้างประตูร้านอาหารมีตะกร้าดอกไม้สีแดงวางเรียงเป็นระเบียบอยู่สองแถว
ตรงทางเข้ายังปูพรมแดงผืนหนึ่ง ตั้งแต่บันไดไปจนถึงริมถนน
เกาเทียนเฉียงเพิ่งจอดรถ ก็มีคนคุ้นหน้าคุ้นตาเดินออกมาจากร้านอาหาร
เป็นพี่หลิวที่เขาเจอตอนมาร้านอาหารหงซิงครั้งแรกนั่นเอง!
วันนี้พี่หลิวสวมเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวสะอาด ผมหวีเรียบกริบ ดูก็รู้ว่าตั้งใจแต่งตัวมาเป็นพิเศษ
เขาจำเกาเทียนเฉียงได้ตั้งแต่ไกล จึงเดินยิ้มแย้มเข้ามาทัก “น้องเกา วันนี้เอาอาหารทะเลมาส่งให้คุณโจวอีกแล้วหรือ? คราวนี้ได้ของดีอะไรมา?”
เกาเทียนเฉียงหยิบซองบุหรี่ออกจากกระเป๋า ดึงบุหรี่มวนหนึ่งยื่นให้ แล้วยิ้มตอบ “เมื่อวานโชคดีครับ ไปขุดหนอนทรายมาจากหาดเลน วันนี้เลยตั้งใจเอามาส่งให้คุณโจว”
“หนอนทรายหรือ?”
พี่หลิวรับบุหรี่มาเหน็บไว้หลังหู สีหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา “ของดีเชียวละ! น้องเกา ดูท่าวันนี้จะได้ร่ำรวยอีกแล้วนะ”
เกาเทียนเฉียงโบกมือ “ร่ำรวยอะไรกันครับ แค่หาเลี้ยงปากท้องเท่านั้นเอง!”
เขาบุ้ยปากไปทางป้ายเหนือประตูแล้วถาม “พี่หลิว วันนี้ร้านพี่จัดงานใหญ่โตขนาดนี้ มีแขกคนสำคัญมาหรือครับ?”
พี่หลิวหันกลับไปมองป้าย ลดเสียงลงแล้วบอก “ได้ยินว่าเป็นนักธุรกิจใหญ่จากฮ่องกง จะมาสำรวจการลงทุนในอำเภอเรา แม้แต่ผู้นำจากตัวเมืองก็มาแล้ว”