ข่าวที่เกาเทียนเฉียงกำลังสร้างบ้านหลังใหม่แพร่ไปถึงบ้านเก่าตระกูลเกาอย่างรวดเร็ว
หลี่เยว่เหมยนั่งแทะเมล็ดแตงอยู่ในลานบ้าน ป้าหวังเพื่อนบ้านเดินเข้ามาชวนคุย
“เยว่เหมย รู้หรือยัง? เทียนเฉียงจะสร้างบ้านใหม่แล้วนะ เป็นตึกสามชั้นเลย!”
เมล็ดแตงในมือหลี่เยว่เหมยร่วงลงพื้นดังเพี๊ยะ สีหน้าพลันเปลี่ยนไป
“เธอได้ยินมาจากใคร? เป็นไปไม่ได้หรอก! เขาไปเอาเงินตั้งมากมายมาจากไหนถึงจะสร้างบ้านได้?”
ป้าหวังยิ้มพลางตอบ “เรื่องนี้เทียนเฉียงพูดเองกับปาก ตอนนี้ช่างก่อสร้างก็มาถึงบ้านแล้ว ได้ยินว่าอีกไม่กี่วันก็จะเริ่มงานแล้วล่ะ!”
พอได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่เหมยก็หมดอารมณ์จะแทะเมล็ดแตง รีบลุกขึ้นเดินเข้าบ้านทันที
“แม่! แม่! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
เฉินซิ่วเหลียนกำลังนั่งเย็บพื้นรองเท้าอยู่ในห้องโถง เสียงตะโกนของหลี่เยว่เหมยทำให้นางตกใจจนมือสั่น เข็มในมือเกือบจะแทงนิ้ว
นางขมวดคิ้ว เอ่ยอย่างหงุดหงิด “ตะโกนอะไรนักหนา ฟ้าจะถล่มหรือไง?”
หลี่เยว่เหมยวิ่งหอบเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา “แม่! ไอ้เด็กเหลือขอนั่น เกาเทียนเฉียงจะสร้างบ้านใหม่แล้ว! บ้านสามชั้นเลยนะ!”
“อะไรนะ?”
เฉินซิ่วเหลียนผุดลุกขึ้น พื้นรองเท้าในมือร่วงลงพื้น
เกาเจี้ยนจวินเพิ่งกลับเข้ามาจากข้างนอก พอได้ยินประโยคนี้ สีหน้าก็ขรึมลงทันที เขาเอ่ยด้วยความอิจฉาเต็มอกว่า
“ไอ้เด็กนี่โชคดีอะไรขนาดนี้ ถึงกับหาเงินได้ตั้งมากมาย ตอนนี้ยังจะสร้างบ้านอีก!”
เกาเจี้ยนกั๋วกำลังล้างชามอยู่ในครัว พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากข้างนอก มือที่ถือชามก็ชะงักไป
เขาเงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง ในใจทั้งตกใจทั้งยินดี
ที่ตกใจก็คือเกาเทียนเฉียงหาเงินได้มากมายถึงเพียงนี้ ส่วนที่ยินดีก็คือลูกชายในที่สุดก็มีอนาคต จะได้อยู่บ้านใหม่เสียที