“ตูมตูมตูม!!!”
เสียงระเบิดดังต่อเนื่องกัน คนทั้งหมดก็ร่วงลงมาสู่เมืองที่อยู่เบื้องล่างในเวลาไม่นาน
รอบทิศทั้งสี่ ล้วนเต็มไปด้วยปีศาจ
"พวกไร้สามัคคี! โอหังนักที่ล่วงล้ำเข้ามาในแผ่นดินของเผ่าพันธุ์มนุษย์เรา! วันนี้ข้าจะหั่นร่างพวกเจ้าเป็นพันท่อน!"
เมื่อฟางซิ่นกับสือเฟยเห็นภาพตรงหน้า คิ้วทั้งคู่ขมวดเข้าหากันทันที ก่อนส่งเสียงคำรามลั่น
แล้วทั้งสองก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ออกอาละวาดสังหารโหด
"เราก็ลงมือด้วย!"
ซ่งเป่ยจิ้งเห็นดังนั้น คิ้วขมวดมุ่ง ร่างพุ่งออกไปพร้อมทวนยาวในมือ ทอดทอดวิชาทีละหนึ่งท่าไม่หยุดหย่อน
ส่วนสวีจื่อจิ้นและคนอื่น ๆ ก็ไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว
เจียงเป่ยเห็นเช่นนั้น ย่อมไม่ชักช้าเช่นกัน เพราะปีศาจพวกนี้ในสายตาของเขา ล้วนคือแต้มบุญทั้งนั้น!
เขาพุ่งเข้าปะทะปีศาจเหล่านั้น หมัดกับฝ่ามือฟาดออกไปอย่างโกรธกริ้ว เสียง "ปังปัง" ดังกึกก้อยไม่ขาดสาย
พลังของปีศาจเหล่านี้ไม่ได้แข็งแกร่งนัก ส่วนใหญ่เป็นเพียงเหวินติ้งขั้นเล็ก หรือไม่ก็ขั้นใหญ่ แทบไม่ใช่คู่มือของคนกลุ่มนี้เลย
"พวกเจ้าคือ…คนของสำนักมังกรเพลิงงง?!"
ตัวหมีปีศาจจากระยะไกลเห็นดังนั้น สีหน้าเปลี่ยนไปทันที ก่อนโบกมือใหญ่และคำรามลั่นว่า "คนของสำนักมังกรเพลิงมาแล้ว หนีเร็ว!"
"หนีไปไหน!"
สือเฟยคำรามหนึ่งครั้ง พลังของผู้ก้าวเข้าสู่แดนอริยะครึ่งบาทปราจีนแผ่ออกมาอย่างชัดเจน ฉีกช่องว่างขาดในพริบตา ไล่ตามปีศาจเหล่านั้นทัน แทบจะหมัดเดียวต่อหนึ่งตัว!
ส่วนฟางซิ่นกับคนอื่น ๆ ก็ไร้ซึ่งความเมตตา แค่ชั่วอันสั้น ปีศาจเหล่านั้นก็ถูกฆ่าไม่เหลือแม้แต่เกราะชิ้นเดียว
แต่ฟางซิ่นกลับตั้งใจไว้ชีวิตหมีปีศาจตัวนั้นไว้ ยกศีรษะของมันขึ้นด้วยมือเดียว แล้วตะโกนถามว่า "สัตว์ต่ำต้อย! หัวโจกของพวกเจ้าอยู่ที่ไหน?!"
"หัวโจก? ข้ากล้าพูด เจ้ากล้าไปฆ่าหรือ? ฮ่าฮ่าฮ่า!"
หมีปีศาจหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
"บัดซบ!"
ฟางซิ่นฟาดหมัดลงกลางอกของมันอย่างหนักหน่วง คำรามว่า "พูดเร็ว!!"
"พุ่อ!!"
หมีปีศาจพ่นเลือดออกมาเต็มปาก แล้วชี้ไปยังระยะไกลอย่างสั่นเทา เอ่ยว่า "หัวโจกครั้งนี้คือ…คือท่านสี่ อยู่ที่เขาหลงฮู่ทางนั้นน่ะ"
"ท่านสี่?"
ได้ยินดังนั้น สีหน้าฟางซิ่นเปลี่ยนไป หันไปมองสือเฟยข้าง ๆ