"รื้นรื้นรื้น!!!"
ยุทธการดุเดือดปะทุขึ้นเต็มขั้น ภายใต้การล้อมโอบกวาดของคนนับหมื่น แม้ฝ่ายสังกัดเซินกู้เมิงจะมีขั้นภูมิสูงกว่ามากมาย แต่ค่อย ๆ ก็เริ่มไม่อาจรับไหว
ผู้ฝึกตนขั้นเล็กระดับจู๋ไห่จำนวนหลายนายที่ถูกล้อมทำร้าย ร่างกายเริ่มได้รับบาดเจ็บ
แม้แต่เฟินเทียนจินและเฟิงเซียนผู้เป็นผู้ครองขั้นใหญ่ ก็ยังแทบทานไม่ไหว ด้วยจำนวนศัตรูมีมากเกินไปจริง ๆ และยังมีผู้อาวุโสขั้นผู้ครองของอีกฝ่ายแทรกออกมาโจมตีมันเป็นระยะ ทำให้ช่วงแรกต้องอยู่ในสภาพลำบากยับเยิน
ส่วนเซวียนหยวนเหวินเทียนและเซวียนหยวนเฉินสองพี่น้อง กำลังประมือดุเดือดกับผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลโบราณโยวหมิงและผู้อาวุโสใหญ่แห่งเผ่าโบราณเป่ยเย่ ต่อสู้ไม่ยอมแพ้กัน สูสีไม่มีใครเหนือกว่า
แต่สถานการณ์ของเจียงเป่ยกลับเป็นฝ่ายที่ดีที่สุด แม้ศัตรูรอบด้านจะมาเหมือนต้นข้าว ตัดหวีนึงก็งอกหวีใหม่มาแทน แต่ก็ยังไม่มีใครต้านทานการรุกไล่อันรากเลือดของเขาได้
ทว่าเมื่อเขาหันกลับไปเห็นคนของเซินกู้เมิงถูกล้อมโอบจนได้รับบาดเจ็บ ถอยร่อถอยรี่ คิ้วเขาก็ขมวดมั่น รู้ชัดว่าไม่อาจปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปได้อีก
"เทียนเจี๋ย ตกลงมา!!"
เจียงเป่ยตะโกนกึกก้อง จิตปฏิญาณพุ่งกระตุ้น จากนั้นก้าวย่างหนึ่งก้าว ทั่วร่างเบ่งประกายลายสายฟ้าสีขาว
"ครืน ๆ ๆ!!"
ในชั่วขณะ บนผืนฟ้าเบื้องบน กลุ่มเมฆฟ้าผ่ามหึมาปรากฏขึ้น ต่อมาพร้อมเสียงร้องกึกก้องสั่นสะเทือนดังต่อเนื่อง สายฟ้ามหึมาจำนวนมากเป็นประกายระยับภายในนั้น ทันทีถัดมา ไร้ความลังเลแม้แต่น้อย พวกมันพุ่งฟาดลงมาหาฝูงชนเบื้องล่างอย่างโกรธเกรี้ยว!
เมื่อมองไปรอบด้าน มีจำนวนมากถึงหลายร้อยสาย!
"ไม่ดีแล้ว! คือร่างศักดิ์สิทธิ์เทียนเจี๋ยของหนูน้อยนี่! หากปล่อยให้สายฟ้าร้อยสายนี้ตกลงมา คนในเผ่าคงจะตายสิ้นสูญ! ท่านทั้งหลาย ถึงเวลาลงมือแล้ว!"
เหลยจี้เมี่ยมเห็นภาพนี้ สีหน้าก็พลันเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นทันที
"ดี!!"
อีกสามเจ้าเผ่าก็มีท่าทีเปลี่ยนไป สิ้นสุดความเย็นชาและความดูถูกเมื่อครู่ กลายเป็นจริงจังขึ้น จากนั้นทั้งสี่ก็พุ่งขึ้นสู่แผ่นฟ้า