เหลยจี้เมี่ยมองเห็นอย่างตกใจสุดขีดว่า เมื่อเจียงเป่ยแสดงศาสนกายพิโรธฟ้าออกมาแล้ว รอบกายของเจียงเป่ยยังมีแสงสายฟ้าสีเงินขาวสว่างวับขึ้นมาอีกครั้ง
ทว่าแสงสายฟ้าสีเงินขาวนี้ กลับแตกต่างจากตอนที่นางเคยเห็นเจียงเป่ยแสดงศาสนกายพิโรธฟ้าบนยอดเยโตวในครั้งก่อน มันลึกล้ำกว่าเดิมมาก
ส่อประกายคลื่นพลังที่น่าสยองอย่างยิ่ง!
"ศาสนกายพิโรธฟ้านี่มันผิดปกติอย่างไรกัน?"
ใจของเหลยจี้เมี่ยจมหาย และเริ่มรู้สึกถึงลางร้ายบางอย่าง
ขณะนั้นเอง เจียงเป่ยก็ได้แผ่ศาสนกายฟ้าครามออกมาจนเต็มที่แล้ว อำนาจฟ้าครามเดือดพล่านอย่างบ้าคลั่ง ล้อมวนอยู่รอบกาย
วินาทีถัดมา ทันทีที่ความคิดของเขาสั่นไหว พลังฟ้าครามนี้ก็ไหลผ่านแขนขึ้นไปตามแนว มาถึงอุ้งมือโดยตรง จากนั้นนิ้วทั้งห้าบีบแน่นเป็นหมัด แล้วปล่อยหมัดหนึ่งที่ดุร้ายรุนแรงออกไป!
"ฮึ! ข้าอยากเห็นแล้วว่าเจ้ากำลังจะเล่นกลอะไร!"
เมื่อเห็นภาพนี้ เหลยจี้เมี่ยส่งเสียงเย็นเยียบ จิตใจที่สั่นคลอนอยู่ก็ราบเรียบลงทันที จากนั้นภายในกายของเขาก็มีพลังสายฟ้าอันรุนแรงพวยพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน ไหลผ่านแขนมาถึงหมัด รวมกันหมดจดที่อุ้งมือ แล้วฟาดหมัดหนึ่งลงไปอย่างรุนแรง!
"เปรี้ยง!!!"
หมัดทั้งสองประสานกันอย่างรุนแรง ปลดปล่อยเสียงดังกึกก้องจนแผ่นดินไหว ฟ้าดินเริ่มสั่นสะเทือนรุนแรง พลังสายฟ้าทั้งสองสายทอดพับสวมกันอยู่กลางความว่างเปล่า
แต่ว่า พลังสายฟ้าของเหลยจี้เมี่ยแม้จะทรงพลังไม่สิ้นสุด โดยเฉพาะเมื่อออกมาจากผู้ฝึกเหวินติ้งขั้นเล็กอย่างเขา พลังสายฟ้าที่ระเบิดออกมานั้นเหนือกว่าเหลยจิ่วสิง เหลยเจี๋ยอวิ๋น ไม่รู้กี่เท่าตัว
แต่สิ่งที่มันเผชิญ กลับเป็นอำนาจฟ้าครามของเจียงเป่ย!
พลังสายฟ้าของเขาทันทีที่สัมผัสกับอำนาจฟ้าคราม ก็เหมือนควายโคลนตกทะเล จมดิ่งลงไปในพริบตา ไม่มีแม้แต่นิดเดียวของพลังต้านทาน!
"อะไรนะ?!"
cตับและถุงน้ำดีของเหลยจี้เมี่ยแทบแตกสลาย
ตามมาทันที——
"เปรี้ยง!!"
"ป่วด!!!"
พร้อมเสียงดังกึกก้องหนึ่ง ร่างของเหลยจี้เมี่ยก็ถูกกระเด็นพุ่งไปด้านหลัง พ่นเลือดออกมาเป็นจำนวนมาก บินไปไกลถึงหลายร้อยจั้งจึงเริ่มรักษาร่างไว้ได้
"นี่… นี่เป็นไปไม่ได้!!"