หลังจากเก็บองุ่นเข้ามิติแล้ว หลี่เจาหนิงก็หยิบซาลาเปาสองลูกยื่นให้จางอวิ๋นอิง "แม่ ตอนนี้เรากลับกันไหม?"
จางอวิ๋นอิงรับซาลาเปามากัดคำหนึ่ง "ยังไม่กลับ เราไปหุบเขาทางใต้กัน ดูซิว่าจะมีเห็ดไหม"
หลี่เจาหนิงได้ยินก็พยักหน้าเห็นด้วย เห็ดพวกนี้ต้องกักตุนไว้เหมือนกัน
พอกินซาลาเปาสองลูกหมด หลี่เจาหนิงก็หยิบอีกลูกยื่นให้
จางอวิ๋นอิงส่ายหน้า "อิ่มแล้ว เอาน้ำมาให้ขวดหนึ่ง"
หลี่เจาหนิงยื่นให้ จางอวิ๋นอิงดื่มน้ำเสร็จก็เดินนำไปยังหุบเขาทางใต้
"แม่ อากาศหนาวแบบนี้ หุบเขาจะมีเห็ดเหรอ?"
หลี่เจาหนิงเดินตามหลังจางอวิ๋นอิงพลางถาม
"มีหรอก แต่ถ้าอุณหภูมิลดลงอีกก็คงหมดแล้ว"
ระหว่างพูด จางอวิ๋นอิงสายตาแหลมคมเห็นต้นสนล้มอยู่ตรงพุ่มไม้ไม่ไกล
นี่ฟืนชั้นดีเลย ห้ามพลาด
หลี่เจาหนิงชักมีดโต้ออกฟันพุ่มไม้หนามที่ขวางทาง เธอไม่ยอมเสียเปล่าเลยแม้แต่พุ่มหนามแหลม ทุกอย่างที่ถูกฟันลงเก็บเข้ามิติหมด
พอทำไร่เก็บเกี่ยวแล้วมีวัตถุดิบ ก็ต้องเร่งต้มอาหารจำนวนมาก ฟืนที่ใช้จะเป็นปริมาณมหาศาล
ยังต้องเตรียมเชื้อเพลิงสำหรับให้ความอบอุ่นในภายหน้าอีก
เพราะฉะนั้น ต้องเริ่มสะสมตั้งแต่วันนี้ อะไรที่เผาได้เธอรับทั้งหมด
"หนิงหนิง ยืนข้าง ๆ แป๊บนึง รอแม่ฟันให้ขาดสนิทก่อนแล้วค่อยเก็บ"