กินข้าวเสร็จ คุณพ่อหลี่ยังคงลับเครื่องมือต่อ คุณแม่หลี่ซักล้างทุกอย่างที่ซักล้างได้
หลี่เจาหนิงแบกไม้ไผ่ที่ผูกตาข่ายไว้ ใช้เวลาว่างเดินดูต้นพลับของทุกบ้านในหมู่บ้านจนทั่ว สุดท้ายก็เก็บลูกพลับที่สมบูรณ์มาได้ร่วมร้อยลูก
มีแค่ที่แห้งกรังเพราะลมแรง แต่พลับแบบนี้ยิ่งอร่อยกว่าเดิม
เธอเก็บแต่ต้นที่อยู่นอกรั้วบ้าน ภายในรั้วก็มี แต่ถึงแม้ไม่มีคนอยู่ เธอก็ไม่ดีเข้าไปโดยไม่บอกกล่าว
กลับมาถึงก็ทำความสะอาดบ้าน แล้วจึงปูเตียงนอน
คุณพ่อหลี่ลับมีดทุกเล่มจนคมกริบ แล้วก็ไปตรวจดูว่ามีที่ไหนในบ้านนอกบ้านที่ต้องซ่อมแซมบ้าง
ตรวจดูรอบหนึ่งแล้ว มีเพียงผนังกับหลังคาห้องครัวที่ต้องแต่งเติมนิดหน่อย
กระเบื้องหลังคาแตกไปแผ่นหนึ่ง ฝนทำให้ผนังห้องครัวเปรอะเปื้อนจนดูไม่ได้ แต่โชคดีที่เตาก่อด้วยกระเบื้อง แค่เช็ดถูก็พอ
พื้นเป็นซีเมนต์ ไม่มีปัญหาอะไร มีเพียงผนังด้านหนึ่งที่ชุ่มน้ำจนขึ้นรา
กระเบื้องไม่มีขายที่อำเภอ แต่โชคดีที่แต่ก่อนตอนสร้างห้องข้างหลังบ้าน มีกระเบื้องเหลืออยู่ กองไว้ที่มุมหลังบ้าน
คุณพ่อหลี่แบกบันไดไปเปลี่ยนกระเบื้อง ขูดราบนผนังทิ้ง แล้วไปขุดดินเหลืองไม่ไกลจากประตูบ้านมา ผสมกับซีเมนต์เตรียมโบกผนัง
ใช้ดินเหลืองก็แค่เอาตามมีตามเกิด เพราะไม่มีทราย
หลี่เจาหนิงเดินมาเช็ดเตา เห็นผนังที่ถูกฉาบใหม่ก็พูดว่า "ดูไม่ได้เลย"
ที่อื่นๆ ล้วนเป็นสีขาว มีแต่ตรงนี้ที่เป็นสีซีเมนต์