"อวิ๋นอิง หนิงหนิง น้ำประปาหยุดไหลแล้ว พ่อจะขึ้นไปบนภูเขาต่อน้ำจากตาน้ำลงมา"
แม่ลูกได้ยินเสียงก็เดินออกมา เห็นหลี่หย่งอันหยิบเลื่อยออกมาจากโรงเก็บของ
จากนั้นก็เข้าไปหยิบจอบอีกอัน ที่เอวเหน็บมีดโต้อีกเล่ม บ่าแบกลวดหนามม้วนใหญ่
เห็นดังนั้น หลี่เจาหนิงก็เอ่ยว่า "พ่อ ให้หนูไปกับพ่อด้วยนะ"
"ไม่ต้อง ลูกอยู่บ้านช่วยแม่เก็บกวาดบ้านกับรอบ ๆ เถิด" หลี่หย่งอันยกคางชี้ไปทางกอหญ้ารอบด้าน
หลี่เจาหนิงเห็นแล้วก็พยักหน้าตอบ "ได้ค่ะ"
หลี่หย่งอันไปแล้ว แม่ลูกสองคนก็เข้าไปในโรงเก็บของ หลี่เจาหนิงหยิบเคียว จางอวิ๋นอิงหยิบจอบ
จากนั้นคนหนึ่งถางหญ้า อีกคนขุดรากหญ้า
หลี่เจาหนิงมิได้ทิ้งหญ้าที่ตัดตามยถากรรม แต่เก็บเข้ามิติ
จางอวิ๋นอิงเห็นก็แซวว่า "หนิงหนิง ลูกเก็บหญ้านี่ขึ้นมา ไม่คิดจะเอาไว้ปูเตียงตอนวันสิ้นโลกหิมะกระมัง"
"จะเป็นไปได้ยังไงคะ หนูเก็บไว้ก่อน รอวันที่ลมสงบเมื่อไร ค่อยหาที่โล่ง ๆ จุดเผาทำปุ๋ยขี้เถ้าบำรุงดิน"
จางอวิ๋นอิงผงกศีรษะ ปุ๋ยขี้เถ้าถ่านบำรุงดินดีจริง อีกทั้งยังกันแมลง
แม่ลูกสองคนกำลังง่วนอยู่กับการถางหญ้าหน้าบ้าน หลี่หย่งอันบนเขาก็ตัดไม้ไผ่ล้มไปแล้วสิบกว่าลำ
ผ่ากลางลำไม้ไผ่ ใช้ทำรางให้น้ำไหล
ผ่าไม้ไผ่เสร็จแล้ว เขาก็ใช้จอบถางหญ้าที่ปิดตาน้ำออก
กับใช้จอบขุดตาน้ำให้กว้างขึ้นอีกหน่อย
จากนั้นก็เริ่มวางรางน้ำ ใช้ลวดหนามรัดตรงรอยต่อของไม้ไผ่ ค่อย ๆ ต่อรางน้ำมุ่งหน้ามาทางบ้านทีละนิด