ผ่านมาถึงกลางเดือนเจ็ดอย่างรวดเร็ว อากาศร้อนจนถึงขั้นที่ถ้าออกจากแอร์เมื่อไหร่เหงื่อก็จะไหลไม่หยุด
อีกทั้งครึ่งเดือนมานี้ก็ไม่มีฝนตก น้ำในบัวลดลงไปเกินครึ่ง เป็ดกับห่านก็ดูซึมเซาไม่ค่อยมีเรี่ยวแรง
นาก็แห้งเพราะอากาศร้อน ผักก็เหี่ยวเฉา
หลี่เจาหนิง คุณแม่หลี่ หลี่เจาหยาง ทุกวันตอนตีสามก็จะไปที่นาเพื่อเก็บผักผลไม้ต่างๆ
จากนั้นก็ไปที่ป่าไผ่เก็บไข่ไก่ ให้อาหารไก่ไปด้วย แล้วต่อด้วยให้อาหารเป็ดกับห่าน
ครึ่งเช้า หลี่เจาหนิงจะไปกับน้องชายขึ้นภูเขา ตัดฟืนเก็บผลไม้ป่า
ตอนบ่ายกลับมาพักสักครู่ พอตกเย็นสามคนก็ไปรดน้ำที่นา
แทบทุกวันเป็นแบบนี้
วันนี้ หลังจากเก็บผักตอนเช้าเสร็จ หลี่เจาหนิงกับน้องชายไม่ได้ขึ้นภูเขา แต่ตั้งใจจะไปเก็บผลไม้ที่สุกแล้วในหมู่บ้าน
ที่เก็บหลักๆ ก็คือองุ่น พีชเหลือง และลูกพลัมหลุดร่วง
ผลไม้สามอย่างนี้แทบทุกบ้านปลูกไว้ บางบ้านปลูกในลานบ้าน บางบ้านปลูกในแปลงผัก บางบ้านปลูกอยู่ริมทางนอกรั้วบ้าน
สองพี่น้องเข้าไปในลานบ้านสกุลจ้าวก่อน พีชเหลืองติดผลไม่มาก แต่องุ่นติดผลค่อนข้างมาก อยู่กันแน่นขนัด มองแล้วก็อดชื่นใจไม่ได้
แต่ที่ติดผลหนาแน่นที่สุดก็คือลูกพลัมหลุดร่วง ถ้าไม่ใช่เพราะหลี่เจาหนิงเมื่อเดือนกว่าก่อนมาติดโครงค้ำให้ต้นพลัม กิ่งใหญ่ๆ กิ่งหนึ่งก็คงถูกผลดึงจนหักไปแล้ว
"น้อง ไปเก็บพีชเหลือง ส่วนพี่ไปเก็บองุ่น"
หลี่เจาหนิงพูดจบก็โบกมือหยิบกระไดตั้งได้กับตะกร้าออกมาจากมิติ