คิดพลาง เธอก็เปิดหน้าแชทกับน้องชาย พิมพ์ข้อความส่งไป
: หาเงินเยอะ ๆ นะ ของที่ต้องซื้อมีมากเกินไป เงินไม่พอใช้เลย
จากนั้นก็กลับไปที่แอปช้อปปิ้ง ค้นหาของอื่น ๆ ที่ต้องซื้อต่อ
วันสิ้นโลกต้องมีเชื้อโรคมากมายแน่ หน้ากากอนามัยจำเป็นต้องซื้อ
สั่งซื้อหนึ่งพันแพ็ค
ส่วนสบู่กำมะถันนั่นก็ต้องซื้อเพิ่มอีก สั่งซื้อหนึ่งพันก้อน
“หนิงหนิง ยังไม่ตื่นอีกเหรอ”
ขณะที่หลี่เจาหนิงคิดไม่ออกว่ายังต้องซื้ออะไรอีก เสียงคุณแม่หลี่ก็ดังขึ้นนอกประตู
เธอรีบลงจากเตียงเปิดประตู ดึงคุณแม่เข้ามา “แม่ เมื่อคืนหนูฝันอีกแล้ว”
คุณแม่หลี่ตกใจ รีบถาม “ฝันแบบไหนหรือ”
หลี่เจาหนิงใช้เวลาสิบกว่านาทีเล่าเหตุการณ์ในฝันและข้อสันนิษฐานของตัวเองอย่างรวบรัด
คุณแม่หลี่ฟังว่าไม่เพียงมีภัยหนาวเย็นรุนแรง ยังอาจมีร้อนจัดและสภาพอากาศอื่น ๆ ที่ไม่รู้จักอีก ก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว
“แบบนี้ของที่เราต้องกักตุนก็ยิ่งมากขึ้นใช่ไหม”
“อืม” หลี่เจาหนิงพยักหน้า เล่าถึงของบางอย่างที่เพิ่งซื้อไป “แม่ว่าเรายังต้องซื้ออะไรอีกบ้าง หนูนึกไม่ออกแล้ว”
ที่จริงคุณแม่หลี่ยังมึนงง สมองยังอื้ออึง คิดไม่ออกเลยว่าต้องซื้ออะไรอีก เพียงแต่เมื่อเห็นมือที่หยาบกร้าน ก็เอ่ยขึ้นมาเรื่องหนึ่ง
“ซื้อถุงมือทำงานมาตุนบ้าง อย่างน้อยตอนต้องทำงานจะได้ปกป้องมือไว้”
หลี่เจาหนิงเปิดมือถือสั่งซื้อทันที มีให้เลือกหลายแบบมาก เธอส่งมือถือให้คุณแม่หลี่ดู “แม่ แม่เลือกเองสักแบบเถอะ”
คุณแม่หลี่ดูอย่างละเอียดหลายรุ่น สุดท้ายเลือกรุ่นที่คุณพ่อหลี่ใช้ประจำตอนทำงานก่อสร้าง